eindeloos

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Middle Dutch endeloes, from Old Dutch *endilōs, from Proto-Germanic *andijalausaz, equivalent to einde (end) +‎ -loos (-less).

Pronunciation[edit]

  • (file)
  • Hyphenation: ein‧de‧loos

Adjective[edit]

eindeloos (comparative eindelozer, superlative meest eindeloos or eindeloost)

  1. endless

Inflection[edit]

Inflection of eindeloos
uninflected eindeloos
inflected eindeloze
comparative eindelozer
positive comparative superlative
predicative/adverbial eindeloos eindelozer het eindeloost
het eindelooste
indefinite m./f. sing. eindeloze eindelozere eindelooste
n. sing. eindeloos eindelozer eindelooste
plural eindeloze eindelozere eindelooste
definite eindeloze eindelozere eindelooste
partitive eindeloos eindelozers

Synonyms[edit]