gefortuneerd

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From Middle French fortuné (fortunate, favored by fate), from Latin fortūnātus.

Adjective[edit]

gefortuneerd (comparative gefortuneerder, superlative gefortuneerdst)

  1. (obsolete) fortunate, favored by fate
  2. possessing a fortune, very affluent

Inflection[edit]

Inflection of gefortuneerd
uninflected gefortuneerd
inflected gefortuneerde
comparative gefortuneerder
positive comparative superlative
predicative/adverbial gefortuneerd gefortuneerder het gefortuneerdst
het gefortuneerdste
indefinite m./f. sing. gefortuneerde gefortuneerdere gefortuneerdste
n. sing. gefortuneerd gefortuneerder gefortuneerdste
plural gefortuneerde gefortuneerdere gefortuneerdste
definite gefortuneerde gefortuneerdere gefortuneerdste
partitive gefortuneerds gefortuneerders

Synonyms[edit]

Related terms[edit]