kinderlijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology 1[edit]

From kinder (child, obsolete singly inflected plural) +‎ -lijk (-like, adjectival suffix indicating similarity).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

kinderlijk (comparative kinderlijker, superlative kinderlijkst)

  1. childlike
Inflection[edit]
Inflection of kinderlijk
uninflected kinderlijk
inflected kinderlijke
comparative kinderlijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial kinderlijk kinderlijker het kinderlijkst
het kinderlijkste
indefinite m./f. sing. kinderlijke kinderlijkere kinderlijkste
n. sing. kinderlijk kinderlijker kinderlijkste
plural kinderlijke kinderlijkere kinderlijkste
definite kinderlijke kinderlijkere kinderlijkste
partitive kinderlijks kinderlijkers

Etymology 2[edit]

From kinder (child, obsolete singly inflected plural) +‎ lijk (corpse, body).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈkɪn.dərˌlɛi̯k/

Noun[edit]

kinderlijk n (plural kinderlijken, diminutive kinderlijkje n)

  1. dead body of a child