kinderlijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

kinderlijk ‎(comparative kinderlijker, superlative kinderlijkst)

  1. childlike

Declension[edit]

Inflection of kinderlijk
uninflected kinderlijk
inflected kinderlijke
comparative kinderlijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial kinderlijk kinderlijker het kinderlijkst
het kinderlijkste
indefinite m./f. sing. kinderlijke kinderlijkere kinderlijkste
n. sing. kinderlijk kinderlijker kinderlijkste
plural kinderlijke kinderlijkere kinderlijkste
definite kinderlijke kinderlijkere kinderlijkste
partitive kinderlijks kinderlijkers