konak

See also: koňak

English

Etymology

From Ottoman Turkish قوناق (konak, “mansion, station, inn”).

Pronunciation

• (UK) IPA^(key): /kəʊˈnɑːk/
• Rhymes: -ɑːk

Noun

konak (plural konaks)

1. A palace or other large official residence in Turkey or the Ottoman Empire.
   • 2006, Thomas Pynchon, “Against the Day”, in Against the Day, New York, N.Y.: Penguin Press, →ISBN, page 841:

     It was a small pretty town with four minarets and one campanile and the Pasha's konak sprawling across the foothills.

Chuukese

Noun

konak

1. dog

Indonesian

Noun

konak (plural konak-konak)

1. (informal, vulgar) libido, sexual urges
2. (informal, vulgar) crotch

See also

• ngaceng
• sagapung
• sange

Karaim

Etymology

From Proto-Turkic *kon-.

Noun

konak

1. guest

References

• N. A. Baskakov, S.M. Šapšala, editor (1973), “konak”, in Karaimsko-Russko-Polʹskij Slovarʹ [Karaim-Russian-Polish Dictionary], Moscow: Moskva, →ISBN

Serbo-Croatian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish قوناق (konak, “mansion, station, inn”).

Pronunciation

• IPA^(key): /kǒnak/

Noun

kònak m inan (Cyrillic spelling ко̀нак)

1. inn, hostel
2. accommodation

Declension

Declension of konak

	singular	plural
nominative	kònak	konaci
genitive	konaka	kȍnākā
dative	konaku	konacima
accusative	konak	konake
vocative	konače	konaci
locative	konaku	konacima
instrumental	konakom	konacima

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish قوناق (konak), from Proto-Turkic *konak (“guest; lodging”); cognate with Azerbaijani qonaq, Bashkir ҡунаҡ (qunaq), Kazakh қонақ (qonaq), Kyrgyz конок (konok), Southern Altai конок (konok), Tatar кунак (qunaq) and Uzbek qoʻnoq. Doublet of konuk.

Noun

konak (definite accusative konağı, plural konaklar)

1. mansion, palace
2. (biology) host

   Synonym: konakçı

3. (archaic) the distance travelled by car or animal in one day
4. (archaic) a place where one stays for the night during a journey; lodging, e.g. an inn
5. (dialectal) cradle cap

   Synonym: konak hastalığı

6. (dialectal) pterygium, surfer's eye

Declension

Declension of konak

singular plural nominative konak konaklar definite accusative konağı konakları dative konağa konaklara locative konakta konaklarda ablative konaktan konaklardan genitive konağın konakların Possessive forms nominative singular plural 1st singular konağım konaklarım 2nd singular konağın konakların 3rd singular konağı konakları 1st plural konağımız konaklarımız 2nd plural konağınız konaklarınız 3rd plural konakları konakları definite accusative singular plural 1st singular konağımı konaklarımı 2nd singular konağını konaklarını 3rd singular konağını konaklarını 1st plural konağımızı konaklarımızı 2nd plural konağınızı konaklarınızı 3rd plural konaklarını konaklarını dative singular plural 1st singular konağıma konaklarıma 2nd singular konağına konaklarına 3rd singular konağına konaklarına 1st plural konağımıza konaklarımıza 2nd plural konağınıza konaklarınıza 3rd plural konaklarına konaklarına locative singular plural 1st singular konağımda konaklarımda 2nd singular konağında konaklarında 3rd singular konağında konaklarında 1st plural konağımızda konaklarımızda 2nd plural konağınızda konaklarınızda 3rd plural konaklarında konaklarında ablative singular plural 1st singular konağımdan konaklarımdan 2nd singular konağından konaklarından 3rd singular konağından konaklarından 1st plural konağımızdan konaklarımızdan 2nd plural konağınızdan konaklarınızdan 3rd plural konaklarından konaklarından genitive singular plural 1st singular konağımın konaklarımın 2nd singular konağının konaklarının 3rd singular konağının konaklarının 1st plural konağımızın konaklarımızın 2nd plural konağınızın konaklarınızın 3rd plural konaklarının konaklarının Predicative forms singular plural 1st singular konağım konaklarım 2nd singular konaksın konaklarsın 3rd singular konak konaktır konaklar konaklardır 1st plural konağız konaklarız 2nd plural konaksınız konaklarsınız 3rd plural konaklar konaklardır