leiða

See also: Leida, Leitha, leída, and léidá

Faroese

Etymology 1

From Old Norse leiða, from Proto-Germanic *laidijaną, causative of *līþaną ( > Faroese líða).

Verb

leiða (third person singular past indicative leiddi, third person plural past indicative leiddu, supine leitt)

1. to lead

Conjugation

Conjugation of leiða (group v-3)

infinitive	leiða
supine	leitt
	present	past
first singular	leiði	leiddi
second singular	leiðir	leiddi
third singular	leiðir	leiddi
plural	leiða	leiddu
participle (a18)1	leiðandi	leiddur
	imperative
singular	leið!
plural	leiðið!

¹Only the past participle being declined.

Etymology 2

From Old Norse leiða, from Proto-Germanic *laiþijaną, from *laiþaz ( > Faroese leiður).

Verb

leiða

1. to bore

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈleiːða/
• Rhymes: -eiːða

Etymology 1

From Old Norse leiða, from Proto-Germanic *laidijaną, causative of *līþaną ( > Icelandic líða).

Verb

leiða (weak verb, third-person singular past indicative leiddi, supine leitt)

1. to lead
2. (physics) to conduct (heat, electricity, etc.)
3. (mediopassive voice) to hold hands

Conjugation

leiða – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að leiða
supine sagnbót		leitt
present participle lýsingarháttur nútíðar		leiðandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	leiði	leiddi		leiði	leiddi
	þú	leiðir	leiddir		leiðir	leiddir
	hann, hún, það	leiðir	leiddi		leiði	leiddi
plural	við	leiðum	leiddum		leiðum	leiddum
	þið	leiðið	leidduð		leiðið	leidduð
	þeir, þær, þau	leiða	leiddu		leiði	leiddu
		imperative boðháttur
singular	þú	leið (þú), leiddu
plural	þið	leiðið (þið), leiðiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

leiðast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að leiðast
supine sagnbót		leiðst
present participle lýsingarháttur nútíðar		leiðandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	leiðist	leiddist		leiðist	leiddist
	þú	leiðist	leiddist		leiðist	leiddist
	hann, hún, það	leiðist	leiddist		leiðist	leiddist
plural	við	leiðumst	leiddumst		leiðumst	leiddumst
	þið	leiðist	leiddust		leiðist	leiddust
	þeir, þær, þau	leiðast	leiddust		leiðist	leiddust
		imperative boðháttur
singular	þú	leiðst (þú), leiðstu
plural	þið	leiðist (þið), leiðisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

leiddur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	leiddur	leidd	leitt	leiddir	leiddar	leidd
accusative (þolfall)	leiddan	leidda	leitt	leidda	leiddar	leidd
dative (þágufall)	leiddum	leiddri	leiddu	leiddum	leiddum	leiddum
genitive (eignarfall)	leidds	leiddrar	leidds	leiddra	leiddra	leiddra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	leiddi	leidda	leidda	leiddu	leiddu	leiddu
accusative (þolfall)	leidda	leiddu	leidda	leiddu	leiddu	leiddu
dative (þágufall)	leidda	leiddu	leidda	leiddu	leiddu	leiddu
genitive (eignarfall)	leidda	leiddu	leidda	leiddu	leiddu	leiddu

Etymology 2

From Old Norse leiða, from Proto-Germanic *laiþijaną, from *laiþaz ( > Icelandic leiður).

Verb

leiða (weak verb, third-person singular past indicative leiddi, supine leitt)

1. (ditransitive) to cause to loathe
2. (mediopassive voice, with inverted word order) to be found boring or irksome [with dative ‘to someone’]

   Mér leiðist þessar tafir. ― I find these delays irksome.

Conjugation

leiða – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að leiða
supine sagnbót		leitt
present participle lýsingarháttur nútíðar		leiðandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	leiði	leiddi		leiði	leiddi
	þú	leiðir	leiddir		leiðir	leiddir
	hann, hún, það	leiðir	leiddi		leiði	leiddi
plural	við	leiðum	leiddum		leiðum	leiddum
	þið	leiðið	leidduð		leiðið	leidduð
	þeir, þær, þau	leiða	leiddu		leiði	leiddu
		imperative boðháttur
singular	þú	leið (þú), leiddu
plural	þið	leiðið (þið), leiðiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

leiðast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að leiðast
supine sagnbót		leiðst
present participle lýsingarháttur nútíðar		leiðandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	leiðist	leiddist		leiðist	leiddist
	þú	leiðist	leiddist		leiðist	leiddist
	hann, hún, það	leiðist	leiddist		leiðist	leiddist
plural	við	leiðumst	leiddumst		leiðumst	leiddumst
	þið	leiðist	leiddust		leiðist	leiddust
	þeir, þær, þau	leiðast	leiddust		leiðist	leiddust
		imperative boðháttur
singular	þú	leiðst (þú), leiðstu
plural	þið	leiðist (þið), leiðisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

leiddur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	leiddur	leidd	leitt	leiddir	leiddar	leidd
accusative (þolfall)	leiddan	leidda	leitt	leidda	leiddar	leidd
dative (þágufall)	leiddum	leiddri	leiddu	leiddum	leiddum	leiddum
genitive (eignarfall)	leidds	leiddrar	leidds	leiddra	leiddra	leiddra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	leiddi	leidda	leidda	leiddu	leiddu	leiddu
accusative (þolfall)	leidda	leiddu	leidda	leiddu	leiddu	leiddu
dative (þágufall)	leidda	leiddu	leidda	leiddu	leiddu	leiddu
genitive (eignarfall)	leidda	leiddu	leidda	leiddu	leiddu	leiddu

References

• Ásgeir Blöndal Magnússon (1989), Íslensk orðsifjabók, Reykjavík: Árni Magnússon Institute for Icelandic Studies, →ISBN (Available at Málið.is under the “Eldri orðabækur” tab.)