manifesteren
Appearance
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From Middle Dutch manifesteren, from Middle French manifester.
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]manifesteren
- to manifest
Conjugation
[edit]| Conjugation of manifesteren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | manifesteren | |||
| past singular | manifesteerde | |||
| past participle | gemanifesteerd | |||
| infinitive | manifesteren | |||
| gerund | manifesteren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | manifesteer | manifesteerde | ||
| 2nd person sing. (jij) | manifesteert, manifesteer2 | manifesteerde | ||
| 2nd person sing. (u) | manifesteert | manifesteerde | ||
| 2nd person sing. (gij) | manifesteert | manifesteerde | ||
| 3rd person singular | manifesteert | manifesteerde | ||
| plural | manifesteren | manifesteerden | ||
| subjunctive sing.1 | manifestere | manifesteerde | ||
| subjunctive plur.1 | manifesteren | manifesteerden | ||
| imperative sing. | manifesteer | |||
| imperative plur.1 | manifesteert | |||
| participles | manifesterend | gemanifesteerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Related terms
[edit]German
[edit]Adjective
[edit]manifesteren
- inflection of manifest: