myć

See also: myc

Old Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *mỳti. First attested in the 14th century.

Pronunciation

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /mit͡ɕʲ/
• IPA^(key): (15^th CE) /mit͡ɕʲ/

Verb

myć impf

1. (attested in Lesser Poland, hapax legomenon) to wash
   • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎^[1], Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament], pages 6, 6:

     Micz [se] *bodø po wszitky nocy losze moie, se slzami mogimi losze moie smoczø

     [Myć [sie] będę po wszytki nocy łoże moje, se słzami mojimi łoże moje smoczę]

Derived terms

nouns

• myciel
• mydło

verbs

• omyć pf, omywać impf
• umyć pf, umywać impf
• zmyć pf

Related terms

nouns

• mydlarka
• mydlarz
• mydlnice
• mydlnik

Descendants

• Polish: myć
• Silesian: myć

References

• Boryś, Wiesław (2005), “myć”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
• Mańczak, Witold (2017), “myć”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
• Bańkowski, Andrzej (2000), “myć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
• Brückner, Aleksander (1927), “myć”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna
• S. Urbańczyk, editor (1965), “myć”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 4, Wrocław, Warsaw, Kraków: Polish Academy of Sciences, page 371
• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “myć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish myć.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈmɘt͡ɕ/

• (Middle Polish) IPA^(key): /mɨt͡ɕ/
• (Borderlands):
  • (Northern Borderlands) IPA^(key): [ˈmɘt͡ɕ]

• Audio 1; “myć”:

  (file)

• Audio 2; “myć się”:

  (file)

• Rhymes: -ɘt͡ɕ
• Syllabification: myć

Verb

myć impf (frequentative (Middle Polish) myjać or (Middle Polish or dialectal) mywać)

1. (transitive) to wash; to brush; to scrub; to clean (to remove dirt using water, often with additional agents e.g. soap) [with instrumental ‘with what’; or with w (+ locative) ‘in what’; or with pod (+ instrumental) ‘in what liquid’; or with dative ‘for whom/what’]

   Synonyms: umywać, wymywać

   Hypernym: czyścić

   1. (transitive, Middle Polish, religion) to cleanse (to clean off dirt or pour water on it for symbolic purification)
2. (transitive, rare, of water) synonym of podmywać (“to erode, to scour”)
3. (transitive, obsolete, figuratively) synonym of strofować (“to chide, to reprove”)

   Synonym: (obsolete) myć głowę

4. (intransitive, Middle Polish) synonym of uciekać (“to protect oneself from danger; to escape”)
5. (transitive, Northern Borderlands, Lithuania) synonym of prać

   myć bieliznę ― to launder/wash underwear

6. (reflexive with się) to wash oneself; to brush oneself; to scrub oneself; to clean oneself (to remove dirt from oneself using water, often with additional means e.g. soap) [with instrumental ‘with what’; or with w (+ locative) ‘in what’; or with pod (+ instrumental) ‘in what liquid’]

   Hypernym: czyścić się

   1. (transitive, Middle Polish, religion) to cleanse oneself (to clean off oneself dirt or pour water on it for symbolic purification)
7. (reflexive with się, Middle Polish) to washed; to brushed; to scrubed; to cleaned (to be cleaned of dirt using water or a solution of water and detergent)
8. (reflexive with się, Middle Polish) synonym of nurzać się (“to submerge oneself”)

Conjugation

Conjugation of myć impf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		myć
present tense	1st	myję			myjemy
	2nd	myjesz			myjecie
	3rd	myje			myją
	impersonal	myje się
past tense	1st	myłem, -(e)m mył	myłam, -(e)m myła	myłom, -(e)m myło	myliśmy, -(e)śmy myli	myłyśmy, -(e)śmy myły
	2nd	myłeś, -(e)ś mył	myłaś, -(e)ś myła	myłoś, -(e)ś myło	myliście, -(e)ście myli	myłyście, -(e)ście myły
	3rd	mył	myła	myło	myli	myły
	impersonal	myto
future tense	1st	będę mył, będę myć	będę myła, będę myć	będę myło, będę myć	będziemy myli, będziemy myć	będziemy myły, będziemy myć
	2nd	będziesz mył, będziesz myć	będziesz myła, będziesz myć	będziesz myło, będziesz myć	będziecie myli, będziecie myć	będziecie myły, będziecie myć
	3rd	będzie mył, będzie myć	będzie myła, będzie myć	będzie myło, będzie myć	będą myli, będą myć	będą myły, będą myć
	impersonal	będzie myć się
conditional	1st	myłbym, bym mył	myłabym, bym myła	myłobym, bym myło	mylibyśmy, byśmy myli	myłybyśmy, byśmy myły
	2nd	myłbyś, byś mył	myłabyś, byś myła	myłobyś, byś myło	mylibyście, byście myli	myłybyście, byście myły
	3rd	myłby, by mył	myłaby, by myła	myłoby, by myło	myliby, by myli	myłyby, by myły
	impersonal	myto by
imperative	1st	niech myję			myjmy
	2nd	myj			myjcie
	3rd	niech myje			niech myją
active adjectival participle		myjący	myjąca	myjące	myjący	myjące
passive adjectival participle		myty	myta	myte	myci	myte
contemporary adverbial participle		myjąc
verbal noun		mycie

Derived terms

adjectives

• myjący

nouns

• myciel
• myjak
• myjka
• myjnia

phrases

• ręka rękę myje

proverbs

• częste mycie skraca życie

verbs

• domyć pf, domywać impf
• obmyć pf, obmywać impf
• odmyć pf, odmywać impf
• omyć pf, omywać impf
• podmyć pf, podmywać impf
• pomyć pf, pomywać impf
• przemyć pf, przemywać impf
• rozmyć pf, rozmywać impf
• umyć pf, umywać impf
• wmyć pf, wmywać impf
• wymyć pf, wymywać impf
• zmyć pf, zmywać impf

verbs

• (obsolete) myć głowę impf

Related terms

adjectives

• mydlany

nouns

• mydelniczka
• mydło

verbs

• mydlić impf

Further reading

• myć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• myć się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• myć in Polish dictionaries at PWN
• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “myć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “myć się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• Ewa Rodek (08.03.2024), “MYĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
• Aleksandra Wieczorek (22.11.2024), “MYĆ SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
• Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “myć”, in Słownik języka polskiego
• Aleksander Zdanowicz (1861), “myć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “myć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 1081
• Jan Karłowicz (1903), “myć”, in Hieronim Łopaciński, Wacław Taczanowski, editors, Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 3: L do O, Kraków: Akademia Umiejętności, page 204

Silesian

Etymology

Inherited from Old Polish myć.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈmɪt͡ɕ/
• Rhymes: -ɪt͡ɕ
• Syllabification: myć

Verb

myć impf

1. (transitive) to wash; to brush; to scrub; to clean (to remove dirt using water, often with additional agents e.g. soap)
2. (reflexive with sie) to wash oneself; to brush oneself; to scrub oneself; to clean oneself (to remove dirt from oneself using water, often with additional means e.g. soap)

Conjugation

Conjugation of myć impf
	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		myć
present tense	1st	myjã			myjymy
	2nd	myjesz			myjecie
	3rd	myje			myjōm
past tense	1st	myłch, myłech, mył żech	myłach myła żech	myłoch1) myło żech1)	mylimy, mylichmy	myłymy, myłychmy
	2nd	myłś, myłeś, mył żeś	myłaś myła żeś	myłoś1) myło żeś1)	myliście, myli żeście	myłyście, myły żeście
	3rd	mył	myła	myło	myli	myły
future tense	1st	bydã mył, bydã myć	bydã myła, bydã myć	bydã myło,1) bydã myć	bydymy myli, bydymy myć	bydymy myły, bydymy myć
	2nd	bydziesz mył, bydziesz myć	bydziesz myła, bydziesz myć	bydziesz myło,1) bydziesz myć	bydziecie myli, bydziecie myć	bydziecie myły, bydziecie myć
	3rd	bydzie mył, bydzie myć	bydzie myła, bydzie myć	bydzie myło, bydzie myć	bydōm myli, bydōm myć	bydōm myły, bydōm myć
pluperfect tense2)	1st	bōłch mył, bōłech mył, bōł żech mył	byłach myła była żech myła	byłoch myło1) było żech myło1)	byli my myli, bylichmy myli	były my myły, byłychmy myły
	2nd	bōłś mył, bōłeś mył, bōł żeś mył	byłaś myła była żeś myła	byłoś myło1) było żeś myło1)	byliście myli, byli żeście myli	byłyście myły, były żeście myły
	3rd	bōł mył	była myła	było myło1)	były my myli, byłychmy myli	były myły
conditional	1st	bych mył	bych myła	byście myli	by my myły, bychmy myły
	2nd	byś mył	byś myła	byście myli	byście myły
	3rd	by mył	by myła	by myło	by myli	by myły
imperative	1st	niych myjã			myjmy
	2nd	myj			myjcie
	3rd	niych myje			niych myjōm
active adjectival participle		myjōncy	myjōncŏ	myjōnce	myjōncy	myjōnce
passive adjectival participle		myty	mytŏ	myte	myci	myte
verbal noun		mycie
1) Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms. 2) The pluperfect is either archaic or obsolete and now used for conditional in the past.

Further reading

• myc in dykcjonorz.eu
• myć in silling.org
• Henryk Jaroszewicz (2022), “myć”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 98
• Eugeniusz Kosmała (2023), “myć (sie)”, in Dykcjōnôrz Polsko-Ślonskiy (in Silesian), section M, page 107

Upper Sorbian

Etymology

From Proto-Slavic *myti.

Verb

myć impf

1. to wash

Conjugation

Conjugation of myć (imperfective)

	person	singular	dual		plural
			virile	nonvirile
infinitive		myć
transgressive		myajo
present tense	1st	myam	myamoj		myamy
	2nd	myaš	myataj	myatej	myaće
	3rd	mya	myataj	myatej	myaja, myaju
past tense	1st	myach	myachmoj		myachmy
	2nd	myaše	myaštaj	myaštej	myašće
	3rd	myaše	myaštaj	myaštej	myachu
imperative	1st	—	myajmoj		myajmy
	2nd	myaj	myajtaj	myajtej	myajće
	3rd	myaj	—
active participle		myacy
passive participle		myany
ł-form		myał
verbal noun		myanje