opdraven
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From op (“up”) + draven (“to trot”).
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]opdraven
Inflection
[edit]Conjugation of opdraven (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opdraven | |||
past singular | draafde op | |||
past participle | opgedraafd | |||
infinitive | opdraven | |||
gerund | opdraven n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | draaf op | draafde op | opdraaf | opdraafde |
2nd person sing. (jij) | draaft op, draaf op2 | draafde op | opdraaft | opdraafde |
2nd person sing. (u) | draaft op | draafde op | opdraaft | opdraafde |
2nd person sing. (gij) | draaft op | draafde op | opdraaft | opdraafde |
3rd person singular | draaft op | draafde op | opdraaft | opdraafde |
plural | draven op | draafden op | opdraven | opdraafden |
subjunctive sing.1 | drave op | draafde op | opdrave | opdraafde |
subjunctive plur.1 | draven op | draafden op | opdraven | opdraafden |
imperative sing. | draaf op | |||
imperative plur.1 | draaft op | |||
participles | opdravend | opgedraafd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |