opknopen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]opknopen
- (transitive) to hang, to string up (to execute by hanging)
- (transitive, of objects) to tie up
Inflection
[edit]Conjugation of opknopen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opknopen | |||
past singular | knoopte op | |||
past participle | opgeknoopt | |||
infinitive | opknopen | |||
gerund | opknopen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | knoop op | knoopte op | opknoop | opknoopte |
2nd person sing. (jij) | knoopt op, knoop op2 | knoopte op | opknoopt | opknoopte |
2nd person sing. (u) | knoopt op | knoopte op | opknoopt | opknoopte |
2nd person sing. (gij) | knoopt op | knoopte op | opknoopt | opknoopte |
3rd person singular | knoopt op | knoopte op | opknoopt | opknoopte |
plural | knopen op | knoopten op | opknopen | opknoopten |
subjunctive sing.1 | knope op | knoopte op | opknope | opknoopte |
subjunctive plur.1 | knopen op | knoopten op | opknopen | opknoopten |
imperative sing. | knoop op | |||
imperative plur.1 | knoopt op | |||
participles | opknopend | opgeknoopt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |