plezierig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From plezier +‎ -ig

Adjective[edit]

plezierig (comparative plezieriger, superlative plezierigst)

  1. pleasant, fun

Inflection[edit]

Inflection of plezierig
uninflected plezierig
inflected plezierige
comparative plezieriger
positive comparative superlative
predicative/adverbial plezierig plezieriger het plezierigst
het plezierigste
indefinite m./f. sing. plezierige plezierigere plezierigste
n. sing. plezierig plezieriger plezierigste
plural plezierige plezierigere plezierigste
definite plezierige plezierigere plezierigste
partitive plezierigs plezierigers

Synonyms[edit]