praeceptum
Appearance
Latin
[edit]Etymology 1
[edit]From praecipiō.
Noun
[edit]praeceptum n (genitive praeceptī); second declension
- teaching, lesson
- precept
- order, command
- c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Exodus.20.5-6:
- ego sum Dominus Deus tuus, fortis, zelotes […] et faciens misericordiam in milia his qui diligunt me, et custodiunt praecepta mea.
- I am the Lord your God, mighty, jealous […] and shewing mercy unto thousands for them that love me and keep my commandments.
- ego sum Dominus Deus tuus, fortis, zelotes […] et faciens misericordiam in milia his qui diligunt me, et custodiunt praecepta mea.
Declension
[edit]Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | praeceptum | praecepta |
| genitive | praeceptī | praeceptōrum |
| dative | praeceptō | praeceptīs |
| accusative | praeceptum | praecepta |
| ablative | praeceptō | praeceptīs |
| vocative | praeceptum | praecepta |
Descendants
[edit]Etymology 2
[edit]See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
[edit]praeceptum
- inflection of praeceptus:
References
[edit]- “praeceptum”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “praeceptum”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- "praeceptum", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- “praeceptum”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
- to give advice, directions, about a matter: praecepta dare, tradere de aliqua re
- to be well acquainted with the views of philosophers: praecepta philosophorum (penitus) percepta habere
- to teach logic: disserendi praecepta tradere
- theoretical, speculative philosophy: philosophia, quae in rerum contemplatione versatur, or quae artis praeceptis continetur
- to systematise: ad rationem, ad artem et praecepta revocare aliquid (De Or. 1. 41)
- to treat with scientific exactness; to classify: ad rationis praecepta accommodare aliquid
- the rules of art; aesthetics: artis praecepta, or also simply ars
- to teach rhetoric: dicendi praecepta tradere
- the rules of speech, grammar: praecepta grammaticorum
- moral precepts: praecepta de moribus or de virtute
- to give moral advice, rules of conduct: morum praecepta tradere alicui
- to give advice, directions, about a matter: praecepta dare, tradere de aliqua re