praesumo

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Latin[edit]

Etymology[edit]

From prae- + sūmō ‎(I undertake)

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

praesūmō ‎(present infinitive praesūmere, perfect active praesūmpsī, supine praesūmptum); third conjugation

  1. I presume, in its separate senses:
    1. I take before or first
    2. I anticipate
    3. I presuppose
    4. I take for granted

Inflection[edit]

   Conjugation of praesumo (third conjugation)
indicative singular plural
first second third first second third
active present praesūmō praesūmis praesūmit praesūmimus praesūmitis praesūmunt
imperfect praesūmēbam praesūmēbās praesūmēbat praesūmēbāmus praesūmēbātis praesūmēbant
future praesūmam praesūmēs praesūmet praesūmēmus praesūmētis praesūment
perfect praesūmpsī praesūmpsistī praesūmpsit praesūmpsimus praesūmpsistis praesūmpsērunt, praesūmpsēre
pluperfect praesūmpseram praesūmpserās praesūmpserat praesūmpserāmus praesūmpserātis praesūmpserant
future perfect praesūmpserō praesūmpseris praesūmpserit praesūmpserimus praesūmpseritis praesūmpserint
passive present praesūmor praesūmeris, praesūmere praesūmitur praesūmimur praesūmiminī praesūmuntur
imperfect praesūmēbar praesūmēbāris, praesūmēbāre praesūmēbātur praesūmēbāmur praesūmēbāminī praesūmēbantur
future praesūmar praesūmēris, praesūmēre praesūmētur praesūmēmur praesūmēminī praesūmentur
perfect praesūmptus + present active indicative of sum
pluperfect praesūmptus + imperfect active indicative of sum
future perfect praesūmptus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present praesūmam praesūmās praesūmat praesūmāmus praesūmātis praesūmant
imperfect praesūmerem praesūmerēs praesūmeret praesūmerēmus praesūmerētis praesūmerent
perfect praesūmpserim praesūmpserīs praesūmpserit praesūmpserīmus praesūmpserītis praesūmpserint
pluperfect praesūmpsissem praesūmpsissēs praesūmpsisset praesūmpsissēmus praesūmpsissētis praesūmpsissent
passive present praesūmar praesūmāris, praesūmāre praesūmātur praesūmāmur praesūmāminī praesūmantur
imperfect praesūmerer praesūmerēris, praesūmerēre praesūmerētur praesūmerēmur praesūmerēminī praesūmerentur
perfect praesūmptus + present active subjunctive of sum
pluperfect praesūmptus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present praesūme praesūmite
future praesūmitō praesūmitō praesūmitōte praesūmuntō
passive present praesūmere praesūmiminī
future praesūmitor praesūmitor praesūmuntor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives praesūmere praesūmpsisse praesūmptūrus esse praesūmī praesūmptus esse praesūmptum īrī
participles praesūmēns praesūmptūrus praesūmptus praesūmendus
verbal nouns gerund supine
nominative genitive dative/ablative accusative accusative ablative
praesūmere praesūmendī praesūmendō praesūmendum praesūmptum praesūmptū