przysiąc

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *prisęťi (stem *prisęg-).

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

przysiąc pf (imperfective przysięgać)

  1. (transitive, intransitive) to swear (to take an oath)

Conjugation[edit]

Related terms[edit]

Further reading[edit]

  • przysiąc in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • przysiąc in Polish dictionaries at PWN