rondkomen
Dutch
Etymology
From rond (“around”) + komen (“to come”).
Pronunciation
Audio: (file)
Verb
rondkomen
Inflection
Conjugation of rondkomen (strong class 4, irregular, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | rondkomen | |||
past singular | kwam rond | |||
past participle | rondgekomen | |||
infinitive | rondkomen | |||
gerund | rondkomen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | kom rond | kwam rond | rondkom | rondkwam |
2nd person sing. (jij) | komt rond, kom rond2 | kwam rond | rondkomt | rondkwam |
2nd person sing. (u) | komt rond | kwam rond | rondkomt | rondkwam |
2nd person sing. (gij) | komt rond | kwaamt rond | rondkomt | rondkwaamt |
3rd person singular | komt rond | kwam rond | rondkomt | rondkwam |
plural | komen rond | kwamen rond | rondkomen | rondkwamen |
subjunctive sing.1 | kome rond | kwame rond | rondkome | rondkwame |
subjunctive plur.1 | komen rond | kwamen rond | rondkomen | rondkwamen |
imperative sing. | kom rond | |||
imperative plur.1 | komt rond | |||
participles | rondkomend | rondgekomen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |