skłamać

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Etymology[edit]

From s- +‎ kłamać.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈskwa.mat͡ɕ/
  • (file)
  • Rhymes: -amat͡ɕ
  • Syllabification: skła‧mać

Verb[edit]

skłamać pf (imperfective kłamać)

  1. (intransitive) to lie (to tell an untruth)

Conjugation[edit]

Conjugation of skłamać pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive skłamać
future tense 1st skłamię skłamiemy
2nd skłamiesz skłamiecie
3rd skłamie skłamią
impersonal skłamie się
past tense 1st skłamałem,
-(e)m skłamał
skłamałam,
-(e)m skłamała
skłamałom,
-(e)m skłamało
skłamaliśmy,
-(e)śmy skłamali
skłamałyśmy,
-(e)śmy skłamały
2nd skłamałeś,
-(e)ś skłamał
skłamałaś,
-(e)ś skłamała
skłamałoś,
-(e)ś skłamało
skłamaliście,
-(e)ście skłamali
skłamałyście,
-(e)ście skłamały
3rd skłamał skłamała skłamało skłamali skłamały
impersonal skłamano
conditional 1st skłamałbym,
bym skłamał
skłamałabym,
bym skłamała
skłamałobym,
bym skłamało
skłamalibyśmy,
byśmy skłamali
skłamałybyśmy,
byśmy skłamały
2nd skłamałbyś,
byś skłamał
skłamałabyś,
byś skłamała
skłamałobyś,
byś skłamało
skłamalibyście,
byście skłamali
skłamałybyście,
byście skłamały
3rd skłamałby,
by skłamał
skłamałaby,
by skłamała
skłamałoby,
by skłamało
skłamaliby,
by skłamali
skłamałyby,
by skłamały
impersonal skłamano by
imperative 1st niech skłamię skłammy
2nd skłam skłamcie
3rd niech skłamie niech skłamią
passive adjectival participle skłamany skłamana skłamane skłamani skłamane
anterior adverbial participle skłamawszy
verbal noun skłamanie

Further reading[edit]

  • skłamać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • skłamać in Polish dictionaries at PWN