slagvaardig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

slag (battle) +‎ vaardig (skillful)

Adjective[edit]

slagvaardig (comparative slagvaardiger, superlative slagvaardigst)

  1. alert, ready for battle

Inflection[edit]

Inflection of slagvaardig
uninflected slagvaardig
inflected slagvaardige
comparative slagvaardiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial slagvaardig slagvaardiger het slagvaardigst
het slagvaardigste
indefinite m./f. sing. slagvaardige slagvaardigere slagvaardigste
n. sing. slagvaardig slagvaardiger slagvaardigste
plural slagvaardige slagvaardigere slagvaardigste
definite slagvaardige slagvaardigere slagvaardigste
partitive slagvaardigs slagvaardigers