strzec

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *sterťi (stem *sterg-).

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

strzec impf (perfective ustrzec)

  1. (transitive) to guard, to protect

Conjugation[edit]

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

Further reading[edit]

  • strzec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • strzec in Polish dictionaries at PWN