tuman

See also: tûman and Tuman

Azerbaijani

Etymology

Also Ottoman Turkish طومان (tuman), related to Persian تنبان (tonbân).

Pronunciation

• IPA^(key): [tuˈmɑn]
• Hyphenation: tu‧man

• Audio:

  (file)

Noun

tuman (definite accusative tumanı, plural tumanlar)

1. (dated) skirt
2. (dated) pants
3. underpants

Declension

Declension of tuman

	singular	plural
nominative	tuman	tumanlar
definite accusative	tumanı	tumanları
dative	tumana	tumanlara
locative	tumanda	tumanlarda
ablative	tumandan	tumanlardan
definite genitive	tumanın	tumanların

Possessive forms of tuman

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	tumanım	tumanlarım
sənin (“your”)	tumanın	tumanların
onun (“his/her/its”)	tumanı	tumanları
bizim (“our”)	tumanımız	tumanlarımız
sizin (“your”)	tumanınız	tumanlarınız
onların (“their”)	tumanı or tumanları	tumanları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	tumanımı	tumanlarımı
sənin (“your”)	tumanını	tumanlarını
onun (“his/her/its”)	tumanını	tumanlarını
bizim (“our”)	tumanımızı	tumanlarımızı
sizin (“your”)	tumanınızı	tumanlarınızı
onların (“their”)	tumanını or tumanlarını	tumanlarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	tumanıma	tumanlarıma
sənin (“your”)	tumanına	tumanlarına
onun (“his/her/its”)	tumanına	tumanlarına
bizim (“our”)	tumanımıza	tumanlarımıza
sizin (“your”)	tumanınıza	tumanlarınıza
onların (“their”)	tumanına or tumanlarına	tumanlarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	tumanımda	tumanlarımda
sənin (“your”)	tumanında	tumanlarında
onun (“his/her/its”)	tumanında	tumanlarında
bizim (“our”)	tumanımızda	tumanlarımızda
sizin (“your”)	tumanınızda	tumanlarınızda
onların (“their”)	tumanında or tumanlarında	tumanlarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	tumanımdan	tumanlarımdan
sənin (“your”)	tumanından	tumanlarından
onun (“his/her/its”)	tumanından	tumanlarından
bizim (“our”)	tumanımızdan	tumanlarımızdan
sizin (“your”)	tumanınızdan	tumanlarınızdan
onların (“their”)	tumanından or tumanlarından	tumanlarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	tumanımın	tumanlarımın
sənin (“your”)	tumanının	tumanlarının
onun (“his/her/its”)	tumanının	tumanlarının
bizim (“our”)	tumanımızın	tumanlarımızın
sizin (“your”)	tumanınızın	tumanlarınızın
onların (“their”)	tumanının or tumanlarının	tumanlarının

Descendants

• →? Chagatai: تومان (tuman), طومان (tuman)

References

• Orucov, Əliheydər, editor (2006), “tuman”, in Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti [Explanatory Dictionary of the Azerbaijani Language]‎^[1] (in Azerbaijani), 2nd edition, volume 4, Baku: Şərq-Qərb

Cebuano

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtuman/ [ˈt̪u.mɐn̪]
• Hyphenation: tu‧man

Etymology 1

Verb

tuman (Badlit spelling ᜆᜓᜋᜈ᜔)

1. to obey
2. to fulfill; to carry out
3. to insist on getting one's way
4. to indulge someone; to pamper; to spoil

Derived terms

• katumanan (“fulfillment”)
• katumanon (“realization; fulfillment”)
• matinumanon (“obedient”)
• pinatumanan (“spoiled”)
• tulumanon (“obligation; program”)

Etymology 2

Adjective

tuman (Badlit spelling ᜆᜓᜋᜈ᜔)

1. utmost; extreme

References

• John U. Wolff (1972), A dictionary of Cebuano Visayan‎^[2] (overall work in Cebuano and English), Ithaca, NY: Cornell University Press, page 1053

Crimean Tatar

Other scripts
Cyrillic	туман
Roman

Etymology

Inherited from Proto-Common Turkic *tuman

Pronunciation

• Hyphenation: tu‧man

Noun

tuman

1. fog, dimming

Declension

Declension of tuman

	singular	plural
nominative	tuman	tumanlar
genitive	tumannıñ	tumanlarnıñ
dative	tumanğa	tumanlarğa
accusative	tumannı	tumanlarnı
locative	tumanda	tumanlarda
ablative	tumandan	tumanlardan

Derived terms

• tumanlı
• tumanlıq

References

• Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎^[3], Simferopol: Dolya, →ISBN
• “tuman”, in Luğatçıq (in Russian)

Finnish

Noun

tuman

1. genitive singular of tuma

Anagrams

• mantu, manut, munat, namut

Javanese

Romanization

tuman

1. romanization of ꦠꦸꦩꦤ꧀

Polish

Etymology

Borrowed from Russian тума́н (tumán), from a Turkic language.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtu.man/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -uman
• Syllabification: tu‧man

Noun

tuman m inan

1. flurry (shower of dust, leaves, etc.)
2. cloud (mass of dust, steam or smoke)

   Synonym: kłąb

Declension

Declension of tuman

	singular	plural
nominative	tuman	tumany
genitive	tumanu	tumanów
dative	tumanowi	tumanom
accusative	tuman	tumany
instrumental	tumanem	tumanami
locative	tumanie	tumanach
vocative	tumanie	tumany

Noun

tuman m pers

1. (colloquial, derogatory) fool (person with poor judgement or little intelligence)

   Synonyms: see Thesaurus:głupiec

Declension

Declension of tuman

	singular	plural
nominative	tuman	tumany
genitive	tumana	tumanów
dative	tumanowi	tumanom
accusative	tumana	tumanów
instrumental	tumanem	tumanami
locative	tumanie	tumanach
vocative	tumanie	tumany

Derived terms

adjectives

• tumanny
• tumanowaty

verbs

• otumaniać
• otumanić
• tumanić
• tumanieć

Further reading

• tuman in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• tuman in Polish dictionaries at PWN

Sundanese

Etymology

From Proto-Malayo-Polynesian *tuman (“correct, proper”). Compare Javanese ꦠꦸꦩꦤ꧀ (tuman, “accustomed”), Cebuano túman (“to obey, fulfill”).

Adjective

tuman (Sundanese script ᮒᮥᮙᮔ᮪)

1. accustomed to; used to

   Synonyms: tutur, biasa

   Hésé da geus tuman.

   It's hard because I already got used to it.

Further reading

• "tuman" in Maman Sumantri; Atjep Djamaludin; Achmad Patoni; R.H. Moch. Koerdie; M.O. Koesman; Epa Sjafei Adisastra. (1985), Kamus Sunda-Indonesia [Sundanese-Indonesian Dictionary] (in Indonesian), Jakarta: Agency for Language Development and Cultivation – Department of Education and Culture of the Republic of Indonesia
• "TOEMAN", in Coolsma, S (1913), Soendaneesch-Hollandsch Woordenboek (in Dutch), Leiden: A.W. Sijthoff's Uitgeversmaatschappij

Uzbek

Etymology 1

Other scripts

Arabic (Yangi Imlo)
Cyrillic	туман‍
Latin	tuman‍
Afghan Uzbek

Inherited from Chagatai [Term?], from Proto-Turkic *tuman (“fog”, noun).

Pronunciation

• IPA^(key): /tu.man/, [t̪ʉ̞.mæn]
• Hyphenation: tu‧man

Noun

tuman (plural tumanlar)

1. fog

Declension

Declension of tuman

	singular	plural
nominative	tuman	tumanlar
genitive	tumanning	tumanlarning
dative	tumanga	tumanlarga
definite accusative	tumanni	tumanlarni
locative	tumanda	tumanlarda
ablative	tumandan	tumanlardan
similative	tumandek	tumanlardek

Possessive forms of tuman

1st person singular
	singular	plural
nominative	tumanim	tumanlarim
genitive	tumanimning	tumanlarimning
dative	tumanimga	tumanlarimga
definite accusative	tumanimni	tumanlarimni
locative	tumanimda	tumanlarimda
ablative	tumanimdan	tumanlarimdan
similative	tumanimdek	tumanlarimdek
2nd person singular
	singular	plural
nominative	tumaning	tumanlaring
genitive	tumaningning	tumanlaringning
dative	tumaningga	tumanlaringga
definite accusative	tumaningni	tumanlaringni
locative	tumaningda	tumanlaringda
ablative	tumaningdan	tumanlaringdan
similative	tumaningdek	tumanlaringdek
3rd person singular
	singular	plural
nominative	tumani	tumanlari
genitive	tumanining	tumanlarining
dative	tumaniga	tumanlariga
definite accusative	tumanini	tumanlarini
locative	tumanida	tumanlarida
ablative	tumanidan	tumanlaridan
similative	tumanidek	tumanlaridek
1st person plural
	singular	plural
nominative	tumanimiz	tumanlarimiz
genitive	tumanimizning	tumanlarimizning
dative	tumanimizga	tumanlarimizga
definite accusative	tumanimizni	tumanlarimizni
locative	tumanimizda	tumanlarimizda
ablative	tumanimizdan	tumanlarimizdan
similative	tumanimizdek	tumanlarimizdek
2nd person plural
	singular	plural
nominative	tumaningiz	tumanlaringiz
genitive	tumaningizning	tumanlaringizning
dative	tumaningizga	tumanlaringizga
definite accusative	tumaningizni	tumanlaringizni
locative	tumaningizda	tumanlaringizda
ablative	tumaningizdan	tumanlaringizdan
similative	tumaningizdek	tumanlaringizdek
3rd person plural
	singular	plural
nominative	tumani	tumanlari
genitive	tumanining	tumanlarining
dative	tumaniga	tumanlariga
definite accusative	tumanini	tumanlarini
locative	tumanida	tumanlarida
ablative	tumanidan	tumanlaridan
similative	tumanidek	tumanlaridek

Etymology 2

Other scripts

Arabic (Yangi Imlo)
Cyrillic	туман‍
Latin	tuman‍
Afghan Uzbek

Inherited from Chagatai [Term?], from Proto-Turkic *tümän (“ten thousand”, numeral).

Pronunciation

• IPA^(key): /tu.man/, [t̪ʉ̞.mæn]
• Hyphenation: tu‧man

Numeral

tuman

1. (obsolete) ten thousand