uitflappen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From uit (“out”) + flap (“flap”) + -en.
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]uitflappen
- to blurt out without thinking
Inflection
[edit]Conjugation of uitflappen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uitflappen | |||
past singular | flapte uit | |||
past participle | uitgeflapt | |||
infinitive | uitflappen | |||
gerund | uitflappen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | flap uit | flapte uit | uitflap | uitflapte |
2nd person sing. (jij) | flapt uit, flap uit2 | flapte uit | uitflapt | uitflapte |
2nd person sing. (u) | flapt uit | flapte uit | uitflapt | uitflapte |
2nd person sing. (gij) | flapt uit | flapte uit | uitflapt | uitflapte |
3rd person singular | flapt uit | flapte uit | uitflapt | uitflapte |
plural | flappen uit | flapten uit | uitflappen | uitflapten |
subjunctive sing.1 | flappe uit | flapte uit | uitflappe | uitflapte |
subjunctive plur.1 | flappen uit | flapten uit | uitflappen | uitflapten |
imperative sing. | flap uit | |||
imperative plur.1 | flapt uit | |||
participles | uitflappend | uitgeflapt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |