uithouwen
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
uithouwen
Inflection
Conjugation of uithouwen (strong class 7, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uithouwen | |||
past singular | hieuw uit | |||
past participle | uitgehouwen | |||
infinitive | uithouwen | |||
gerund | uithouwen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | houw uit | hieuw uit | uithouw | uithieuw |
2nd person sing. (jij) | houwt uit, houw uit2 | hieuw uit | uithouwt | uithieuw |
2nd person sing. (u) | houwt uit | hieuw uit | uithouwt | uithieuw |
2nd person sing. (gij) | houwt uit | hieuwt uit | uithouwt | uithieuwt |
3rd person singular | houwt uit | hieuw uit | uithouwt | uithieuw |
plural | houwen uit | hieuwen uit | uithouwen | uithieuwen |
subjunctive sing.1 | houwe uit | hieuwe uit | uithouwe | uithieuwe |
subjunctive plur.1 | houwen uit | hieuwen uit | uithouwen | uithieuwen |
imperative sing. | houw uit | |||
imperative plur.1 | houwt uit | |||
participles | uithouwend | uitgehouwen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Conjugation of uithouwen (weak with strong past participle, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uithouwen | |||
past singular | houwde uit | |||
past participle | uitgehouwen | |||
infinitive | uithouwen | |||
gerund | uithouwen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | houw uit | houwde uit | uithouw | uithouwde |
2nd person sing. (jij) | houwt uit, houw uit2 | houwde uit | uithouwt | uithouwde |
2nd person sing. (u) | houwt uit | houwde uit | uithouwt | uithouwde |
2nd person sing. (gij) | houwt uit | houwde uit | uithouwt | uithouwde |
3rd person singular | houwt uit | houwde uit | uithouwt | uithouwde |
plural | houwen uit | houwden uit | uithouwen | uithouwden |
subjunctive sing.1 | houwe uit | houwde uit | uithouwe | uithouwde |
subjunctive plur.1 | houwen uit | houwden uit | uithouwen | uithouwden |
imperative sing. | houw uit | |||
imperative plur.1 | houwt uit | |||
participles | uithouwend | uitgehouwen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |