uitnemend

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation 1[edit]

  • IPA(key): /œy̯tˈneːmənt/

Adjective[edit]

uitnemend ‎(comparative uitnemender, superlative uitnemendst)

  1. excellent, outstanding
Declension[edit]
Inflection of uitnemend
uninflected uitnemend
inflected uitnemende
comparative uitnemender
positive comparative superlative
predicative/adverbial uitnemend uitnemender het uitnemendst
het uitnemendste
indefinite m./f. sing. uitnemende uitnemendere uitnemendste
n. sing. uitnemend uitnemender uitnemendste
plural uitnemende uitnemendere uitnemendste
definite uitnemende uitnemendere uitnemendste
partitive uitnemends uitnemenders
Synonyms[edit]

Pronunciation 2[edit]

Participle[edit]

uitnemend

  1. present participle of uitnemen
Declension[edit]
Inflection of uitnemend
uninflected uitnemend
inflected uitnemende
comparative
positive
predicative/adverbial uitnemend
uitnemende
indefinite m./f. sing. uitnemende
n. sing. uitnemend
plural uitnemende
definite uitnemende
partitive uitnemends