Jump to content

unsur

From Wiktionary, the free dictionary

Crimean Tatar

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).

Pronunciation

[edit]
  • Hyphenation: un‧sur

Noun

[edit]

unsur

  1. element
    Synonym: qısım

Declension

[edit]
Declension of unsur
singular plural
nominative unsur unsurlar
genitive unsurnıñ unsurlarnıñ
dative unsurğa unsurlarğa
accusative unsurnı unsurlarnı
locative unsurda unsurlarda
ablative unsurdan unsurlardan

References

[edit]

Indonesian

[edit]
Indonesian Wikipedia has an article on:
Wikipedia id

Etymology

[edit]

From Malay unsur, from Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).[1] Doublet of anasir.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

unsur (plural unsur-unsur)

  1. element:
    1. one of the simplest or essential parts or principles of which anything consists, or upon which the constitution or fundamental powers of anything are based
      1. (chemistry) any one of the simplest chemical substances that cannot be decomposed in a chemical reaction or by any chemical means and made up of atoms all having the same number of protons
        Synonyms: bahan asal, elemen, zat asal
      2. (law) a required aspect or component of a cause of action. A deed is regarded as a violation of law only if each element can be proved
    2. a small part of the whole

Derived terms

[edit]

References

[edit]
  1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC

Further reading

[edit]

Malay

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).

Noun

[edit]

unsur (Jawi spelling عنصور, plural unsur-unsur or unsur2)

  1. element
  2. constituent
    1. (grammar) a functional element of a phrase or clause.

Derived terms

[edit]

Descendants

[edit]
  • > Indonesian: unsur (inherited)

Further reading

[edit]

Old English

[edit]

Etymology

[edit]

From un- +‎ sūr.

Pronunciation

[edit]

Adjective

[edit]

unsūr

  1. not sour

Declension

[edit]

References

[edit]

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

From Ottoman Turkish عنصر (unsur), from Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).

Noun

[edit]

unsur (definite accusative unsuru, plural unsurlar or anasır)

  1. element (one of the simplest or essential parts or principles)
  2. element (part of a whole)

References

[edit]
  • Nişanyan, Sevan (2002–), “unsur”, in Nişanyan Sözlük
  • Redhouse, James W. (1890), “عنصر”, in A Turkish and English Lexicon[2], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1324
  • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN

Uzbek

[edit]
Other scripts
Arabic (Afghan Uzbek)
Cyrillic унсур
Latin unsur

Etymology

[edit]

    Borrowed from Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).

    Pronunciation

    [edit]
    • Hyphenation: un‧sur

    Noun

    [edit]

    unsur (plural unsurlar)

    1. (archaic) element
      Synonym: element

    Declension

    [edit]
    Declension of unsur
    singular plural
    nominative unsur unsurlar
    genitive unsurning unsurlarning
    dative unsurga unsurlarga
    definite accusative unsurni unsurlarni
    locative unsurda unsurlarda
    ablative unsurdan unsurlardan
    similative unsurdek unsurlardek
    Possessive forms of unsur
    1st person singular
    singular plural
    nominative unsurim unsurlarim
    genitive unsurimning unsurlarimning
    dative unsurimga unsurlarimga
    definite accusative unsurimni unsurlarimni
    locative unsurimda unsurlarimda
    ablative unsurimdan unsurlarimdan
    similative unsurimdek unsurlarimdek
    2nd person singular
    singular plural
    nominative unsuring unsurlaring
    genitive unsuringning unsurlaringning
    dative unsuringga unsurlaringga
    definite accusative unsuringni unsurlaringni
    locative unsuringda unsurlaringda
    ablative unsuringdan unsurlaringdan
    similative unsuringdek unsurlaringdek
    3rd person singular
    singular plural
    nominative unsuri unsurlari
    genitive unsurining unsurlarining
    dative unsuriga unsurlariga
    definite accusative unsurini unsurlarini
    locative unsurida unsurlarida
    ablative unsuridan unsurlaridan
    similative unsuridek unsurlaridek
    1st person plural
    singular plural
    nominative unsurimiz unsurlarimiz
    genitive unsurimizning unsurlarimizning
    dative unsurimizga unsurlarimizga
    definite accusative unsurimizni unsurlarimizni
    locative unsurimizda unsurlarimizda
    ablative unsurimizdan unsurlarimizdan
    similative unsurimizdek unsurlarimizdek
    2nd person plural
    singular plural
    nominative unsuringiz unsurlaringiz
    genitive unsuringizning unsurlaringizning
    dative unsuringizga unsurlaringizga
    definite accusative unsuringizni unsurlaringizni
    locative unsuringizda unsurlaringizda
    ablative unsuringizdan unsurlaringizdan
    similative unsuringizdek unsurlaringizdek
    3rd person plural
    singular plural
    nominative unsuri unsurlari
    genitive unsurining unsurlarining
    dative unsuriga unsurlariga
    definite accusative unsurini unsurlarini
    locative unsurida unsurlarida
    ablative unsuridan unsurlaridan
    similative unsuridek unsurlaridek

    Further reading

    [edit]