uprościć

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂ew

Proto-Balto-Slavic *au

Proto-Slavic *u

Proto-Slavic *u-

Old Polish u-

Polish u-

Proto-Indo-European *per-der.?

Proto-Indo-European *per-der.?

Proto-Indo-European *pér

Proto-Indo-European *-o

Proto-Indo-European *próder.

Proto-Indo-European *steh₂-der.

Proto-Slavic *prostъ

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *prostiti

Polish prościć

Polish uprościć

From u- + prościć.

Pronunciation

• IPA^(key): /uˈprɔɕ.t͡ɕit͡ɕ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔɕt͡ɕit͡ɕ
• Syllabification: u‧proś‧cić

Verb

uprościć pf (imperfective upraszczać)

1. (transitive) to simplify

   Antonym: utrudnić

2. (transitive, mathematics) to reduce (to simplify a formula)

Conjugation

Conjugation of uprościć pf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		uprościć
future tense	1st	uproszczę			uprościmy
	2nd	uprościsz			uprościcie
	3rd	uprości			uproszczą
	impersonal	uprości się
past tense	1st	uprościłem, -(e)m uprościł	uprościłam, -(e)m uprościła	uprościłom, -(e)m uprościło	uprościliśmy, -(e)śmy uprościli	uprościłyśmy, -(e)śmy uprościły
	2nd	uprościłeś, -(e)ś uprościł	uprościłaś, -(e)ś uprościła	uprościłoś, -(e)ś uprościło	uprościliście, -(e)ście uprościli	uprościłyście, -(e)ście uprościły
	3rd	uprościł	uprościła	uprościło	uprościli	uprościły
	impersonal	uproszczono
conditional	1st	uprościłbym, bym uprościł	uprościłabym, bym uprościła	uprościłobym, bym uprościło	uprościlibyśmy, byśmy uprościli	uprościłybyśmy, byśmy uprościły
	2nd	uprościłbyś, byś uprościł	uprościłabyś, byś uprościła	uprościłobyś, byś uprościło	uprościlibyście, byście uprościli	uprościłybyście, byście uprościły
	3rd	uprościłby, by uprościł	uprościłaby, by uprościła	uprościłoby, by uprościło	uprościliby, by uprościli	uprościłyby, by uprościły
	impersonal	uproszczono by
imperative	1st	niech uproszczę			uprośćmy
	2nd	uprość			uprośćcie
	3rd	niech uprości			niech uproszczą
passive adjectival participle		uproszczony	uproszczona	uproszczone	uproszczeni	uproszczone
anterior adverbial participle		uprościwszy
verbal noun		uproszczenie

Further reading

• “uprościć”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “uprościć”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)