verwijzen
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
verwijzen
- to refer (to)
Inflection
Conjugation of verwijzen (strong class 1, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | verwijzen | |||
past singular | verwees | |||
past participle | verwezen | |||
infinitive | verwijzen | |||
gerund | verwijzen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | verwijs | verwees | ||
2nd person sing. (jij) | verwijst, verwijs2 | verwees | ||
2nd person sing. (u) | verwijst | verwees | ||
2nd person sing. (gij) | verwijst | verweest | ||
3rd person singular | verwijst | verwees | ||
plural | verwijzen | verwezen | ||
subjunctive sing.1 | verwijze | verweze | ||
subjunctive plur.1 | verwijzen | verwezen | ||
imperative sing. | verwijs | |||
imperative plur.1 | verwijst | |||
participles | verwijzend | verwezen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |