voeder

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

  • (file)
  • Rhymes: -udər

Noun[edit]

voeder n (uncountable)

  1. Alternative form of voer (sense 2)

Verb[edit]

voeder

  1. first-person singular present indicative of voederen
  2. imperative of voederen

Anagrams[edit]


Middle Dutch[edit]

Etymology 1[edit]

From Old Dutch *fuoder, from Proto-Germanic *fōdrą.

Noun[edit]

voeder n

  1. food, fodder (especially for animals)
Inflection[edit]

This noun needs an inflection-table template.

Derived terms[edit]
Descendants[edit]
  • Dutch: voeder, voer
  • Limburgish: voder, voor

Etymology 2[edit]

From Old Dutch *fuoder, from Proto-Germanic *fōdrą.

Noun[edit]

voeder n

  1. lining
Inflection[edit]

This noun needs an inflection-table template.

Derived terms[edit]
Descendants[edit]

Etymology 3[edit]

From Old Dutch *fuoder, from Proto-Germanic *fōdrą.

Noun[edit]

voeder n or m

  1. (cart)load, freight
  2. large winebarrel
Inflection[edit]

This noun needs an inflection-table template.

Descendants[edit]

Further reading[edit]

  • voeder (I)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
  • voeder (II)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
  • voeder (III)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000

Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “voeder (I)”, in Middelniederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN, page I

Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “voeder (II)”, in Middelniederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN, page II

Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “voeder (III)”, in Middelniederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN, page III

Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “voeder (IV)”, in Middelniederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN, page IV