wegrijden
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]weg (“away”) + rijden (“to drive”)
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]wegrijden
- (intransitive) To drive away
Inflection
[edit]Conjugation of wegrijden (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | wegrijden | |||
past singular | reed weg | |||
past participle | weggereden | |||
infinitive | wegrijden | |||
gerund | wegrijden n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | rijd weg | reed weg | wegrijd | wegreed |
2nd person sing. (jij) | rijdt weg, rijd weg2 | reed weg | wegrijdt | wegreed |
2nd person sing. (u) | rijdt weg | reed weg | wegrijdt | wegreed |
2nd person sing. (gij) | rijdt weg | reedt weg | wegrijdt | wegreedt |
3rd person singular | rijdt weg | reed weg | wegrijdt | wegreed |
plural | rijden weg | reden weg | wegrijden | wegreden |
subjunctive sing.1 | rijde weg | rede weg | wegrijde | wegrede |
subjunctive plur.1 | rijden weg | reden weg | wegrijden | wegreden |
imperative sing. | rijd weg | |||
imperative plur.1 | rijdt weg | |||
participles | wegrijdend | weggereden | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |