wegschrijven
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
wegschrijven
Inflection
Conjugation of wegschrijven (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | wegschrijven | |||
past singular | schreef weg | |||
past participle | weggeschreven | |||
infinitive | wegschrijven | |||
gerund | wegschrijven n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | schrijf weg | schreef weg | wegschrijf | wegschreef |
2nd person sing. (jij) | schrijft weg, schrijf weg2 | schreef weg | wegschrijft | wegschreef |
2nd person sing. (u) | schrijft weg | schreef weg | wegschrijft | wegschreef |
2nd person sing. (gij) | schrijft weg | schreeft weg | wegschrijft | wegschreeft |
3rd person singular | schrijft weg | schreef weg | wegschrijft | wegschreef |
plural | schrijven weg | schreven weg | wegschrijven | wegschreven |
subjunctive sing.1 | schrijve weg | schreve weg | wegschrijve | wegschreve |
subjunctive plur.1 | schrijven weg | schreven weg | wegschrijven | wegschreven |
imperative sing. | schrijf weg | |||
imperative plur.1 | schrijft weg | |||
participles | wegschrijvend | weggeschreven | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |