wraakzuchtig
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From wraakzucht (“vengefulness”) + -ig (“-y”).
Pronunciation
[edit]Adjective
[edit]wraakzuchtig (comparative wraakzuchtiger, superlative wraakzuchtigst)
- vengeful, eager for revenge, vindictive
- Synonym: wraaklustig
Inflection
[edit]Declension of wraakzuchtig | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | wraakzuchtig | |||
inflected | wraakzuchtige | |||
comparative | wraakzuchtiger | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | wraakzuchtig | wraakzuchtiger | het wraakzuchtigst het wraakzuchtigste | |
indefinite | m./f. sing. | wraakzuchtige | wraakzuchtigere | wraakzuchtigste |
n. sing. | wraakzuchtig | wraakzuchtiger | wraakzuchtigste | |
plural | wraakzuchtige | wraakzuchtigere | wraakzuchtigste | |
definite | wraakzuchtige | wraakzuchtigere | wraakzuchtigste | |
partitive | wraakzuchtigs | wraakzuchtigers | — |