ablativ
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Czech
[edit] Pronunciation
- IPA: /ablatɪf/
[edit] Noun
ablativ m.
- (grammar) the grammatical case ablative
[edit] Declension
declension of ablativ
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ablativ | ablativy |
| genitive | ablativu | ablativů |
| dative | ablativu | ablativům |
| accusative | ablativ | ablativy |
| vocative | ablative | ablativy |
| locative | ablativu | ablativech |
| instrumental | ablativem | ablativy |
[edit] Serbo-Croatian
[edit] Etymology
[edit] Noun
ȁblativ m. (Cyrillic spelling а̏блатив)
[edit] Declension
declension of ablativ
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ablativ | ablativi |
| genitive | ablativa | ablativa |
| dative | ablativu | ablativima |
| accusative | ablativ | ablative |
| vocative | ablative | ablativi |
| locative | ablativu | ablativima |
| instrumental | ablativom | ablativima |
[edit] Swedish
[edit] Etymology
French ablatif, ablative, Latin ablativus from ablatus.
[edit] Noun
| Inflection for ablativ | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| common | Indefinite | Definite | Indefinite | Definite |
| Base form | ablativ | ablativen | ablativer | ablativerna |
| Possessive form | ablativs | ablativens | ablativers | ablativernas |
ablativ c.
- (grammar) the grammatical case ablative