votum
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From voveō (“vow”).
Noun [edit]
vōtum (genitive vōtī); n, second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | vōtum | vōta |
| genitive | vōtī | vōtōrum |
| dative | vōtō | vōtīs |
| accusative | vōtum | vōta |
| ablative | vōtō | vōtīs |
| vocative | vōtum | vōta |