ειδικός
Greek
[edit]Etymology
[edit]Learned borrowing from Ancient Greek εἰδικός (eidikós), from εἶδος (eîdos) + -ικός (-ikós).
Adjective
[edit]ειδικός • (eidikós) m (feminine ειδική, neuter ειδικό)
- special, particular, specific (thing, person, etc)
- expert, specialist (knowledge, experience, etc)
Declension
[edit]| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ειδικός (eidikós) | ειδική (eidikí) | ειδικό (eidikó) | ειδικοί (eidikoí) | ειδικές (eidikés) | ειδικά (eidiká) | |
| genitive | ειδικού (eidikoú) | ειδικής (eidikís) | ειδικού (eidikoú) | ειδικών (eidikón) | ειδικών (eidikón) | ειδικών (eidikón) | |
| accusative | ειδικό (eidikó) | ειδική (eidikí) | ειδικό (eidikó) | ειδικούς (eidikoús) | ειδικές (eidikés) | ειδικά (eidiká) | |
| vocative | ειδικέ (eidiké) | ειδική (eidikí) | ειδικό (eidikó) | ειδικοί (eidikoí) | ειδικές (eidikés) | ειδικά (eidiká) | |
Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ειδικός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ειδικός, etc.)
Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο ειδικότερος (o eidikóteros), etc.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Noun
[edit]ειδικός • (eidikós) m or f (plural ειδικοί)
Declension
[edit]Categories:
- Greek terms borrowed from Ancient Greek
- Greek learned borrowings from Ancient Greek
- Greek terms derived from Ancient Greek
- Greek lemmas
- Greek adjectives
- Greek adjectives in declension ός-ή-ό
- Greek nouns
- Greek nouns of mixed gender
- Greek masculine nouns
- Greek feminine nouns
- Greek nouns with multiple genders
- Greek nouns declining like 'αδελφός'