լալ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

From Old Armenian լալ (lal), infinitive of լամ (lam); see it for more.

Verb[edit]

լալ (lal)

  1. to weep, to cry
    Ոչինչ ինձ ավելի շատ չի հիշեցնում առաջին անգամիս մասին, քան աղջկա լալը։Očʿinčʿ inj aveli šat čʿi hišecʿnum aṙaǰin angamis masin, kʿan ałǰka lalə.Nothing reminds me of my first time like a chick crying.
Conjugation[edit]
Synonyms[edit]

Etymology 2[edit]

From Persian لال (lâl).

Adjective[edit]

լալ (lal)

  1. (colloquial) dumb, mute, not having a power to speak

Noun[edit]

լալ (lal)

  1. (colloquial) dumb, mute person
Declension[edit]
Synonyms[edit]

Old Armenian[edit]

Verb[edit]

լալ (lal)

  1. infinitive of լամ (lam)

Declension[edit]