լալ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

From Old Armenian լալ ‎(lal), infinitive of լամ ‎(lam); see it for more.

Verb[edit]

լալ ‎(lal)

  1. to weep, to cry
    Ոչինչ ինձ ավելի շատ չի հիշեցնում առաջին անգամիս մասին, քան աղջկա լալը։‎ ― Očʿinčʿ inj aveli šat čʿi hišecʿnum aṙaǰin angamis masin, kʿan ałǰka lalə. ― Nothing reminds me of my first time like a chick crying.
Conjugation[edit]
Synonyms[edit]

Etymology 2[edit]

From Persian لال ‎(lâl).

Adjective[edit]

լալ ‎(lal)

  1. (colloquial) dumb, mute, not having a power to speak

Noun[edit]

լալ ‎(lal)

  1. (colloquial) dumb, mute person
Declension[edit]
Synonyms[edit]

Old Armenian[edit]

Verb[edit]

լալ ‎(lal)

  1. infinitive of լամ ‎(lam)

Declension[edit]