افسانه

See also: افسانہ

Ottoman Turkish

Alternative forms

• فسانه (fesâne)

Etymology

Borrowed from Classical Persian اَفْسَانَه (afsāna, “tale, story, fable”).

Noun

افسانه • (efsâne)

1. tale, legend, myth, fable

   Synonyms: اسطوره (ustura), داستان (dastan), قصه (kıssa), مثل (masal), ماصال (masal), حكایه (hikaye), مثال (misal), سركذشت (sergüzeşt)

2. (figuratively) absurd and irrational story and idle talk, fiddle-faddle, fairy tale

Derived terms

• افسانه و افسون (efsane vu efsun, “idle talk”)
• افسانه گو (efsane gu, “storyteller”)
• افسانه‌جو (efsanecu, “simpleton”)
• افسانه‌پرداز (efsaneperdaz, “story writer”)

Descendants

• Turkish: efsane

Further reading

click to expand

• Çağbayır, Yaşar (2007), “efsane”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1370
• Devellioğlu, Ferit (1962), “efsane”, in Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat‎‎^[1] (in Turkish), Istanbul: Türk Dil Kurumu, page 245
• Kélékian, Diran (1911), “افسانه”, in Dictionnaire turc-français‎^[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 119
• Meninski, Franciszek à Mesgnien (1687), “Fabula”, in Complementum thesauri linguarum orientalium, seu onomasticum latino-turcico-arabico-persicum, simul idem index verborum lexici turcico-arabico-persici, quod latinâ, germanicâ, aliarumque linguarum adjectâ nomenclatione nuper in lucem editum‎^[3], Vienna, column 538
• Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “افسانه”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum‎^[4], Vienna, column 319
• Nişanyan, Sevan (2002–), “efsane”, in Nişanyan Sözlük
• Redhouse, James W. (1890), “افسانه”, in A Turkish and English Lexicon‎^[5], Constantinople: A. H. Boyajian, page 157

Persian

Alternative forms

• فسانه (fasâne), افسان (afsân)

Etymology

Inherited from Middle Persian [Inscriptional Pahlavi needed] (ʾfsʾnk /⁠afsānag⁠/, “fable”).

Pronunciation

• (Classical Persian) IPA^(key): /ʔaf.saː.ˈna/

 

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔäf.sɑː.ná]

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔäf.sɑː.ná]
  • (Kabuli) IPA^(key): [ʔäf.sɑː.ná]
  • (Hazaragi) IPA^(key): [ʔäf.sɔː.ná]

• (Iran, formal) IPA^(key): [ʔæf.sɒː.né]

• (Tajik, formal) IPA^(key): [ʔäf.sɔ.ná]

Readings
Classical reading?	afsāna
Dari reading?	afsāna
Iranian reading?	afsâne
Tajik reading?	afsona

Noun

افسانه • (afsāna / afsâne) (plural افسانه‌ها (afsāna-hā / afsâne-hâ), Tajik spelling афсона)

1. tale, story, fable, legend, myth

   Synonyms: داستان (dāstān / dâstân), قصه (qissa / ġesse)

   هزار افسانه ― hezâr afsâne ― a thousand tales

   • c. 1650, Čandra Bhān, دیوان برهمن [The Brahman's divan]:

     به ایران می‌برد افسانه هندوستان بلبل

     ba īrān mē-barad afsāna-yi hindūstān bulbul

     Nightingale, carry this tale of Hindustan to Iran

     (Classical Romanization)

   • c. 1655, دبستان مذاهب [Dabistān-i Mazāhib]:

     مادر شت زرتشت به رمز و اشارات است از آنکه نزد عوام افسانه که در دور از عقل باشد شکوهمند است.

     mādar-i šat zartušt ba ramz wa išārāt ast az ānki nazd-i awām afsāna ki dar dūr az aql bāšad šukōhmand ast.

     The essential ideas of the honorable Zoroaster are in riddles and allegories, since fables, though they may be removed from reason, seem splendid to the common folk.

     (Classical Romanization)

Inflection

Basic forms of افسانه

	singular	plural
bare	افسانه (afsâné)	افسانه‌ها، افسانه‌ا△ (afsâne-hấ, afsâneấ△)
definitive direct object	افسانه را، افسانه رو△ (afsâné râ, afsâná ro△)	افسانه‌ها را، افسانه‌ا رو△ (afsâne-hấ râ, afsâneấ ro△)
ezâfe	افسانهٔ (afsâné-ye)	افسانه‌های، افسانه‌ای△ (afsâne-hấ-ye, afsâneấ-ye△)
marked indefinite or relative definite	افسانه‌ای (afsâné-i)	افسانه‌هایی، افسانه‌ایی△ (afsâne-hấ-yi, afsâneấ-yi△)

^△ Colloquial.

Possessive forms of افسانه

	singular	plural
1st person singular (“my”)	افسانه‌ام، افسانم△ (afsâné-am, afsânám△)	افسانه‌هایم، افسانه‌هام△ (afsâne-hấyam, afsâneấm△)
2nd person singular (“your”)	افسانه‌ات، افسانت△ (afsâné-at, afsânát△)	افسانه‌هایت، افسانه‌هات△ (afsâne-hấyat, afsâneất△)
3rd person singular (“his, her, its”)	افسانه‌اش، افسانش△ (afsâné-aš, afsânáš△)	افسانه‌هایش، افسانه‌هاش△ (afsâne-hấyaš, afsâneấš△)
1st person plural (“our”)	افسانه‌مان، افسانه‌مون، افسانمون△ (afsâné-(y)emân, afsânámun△)	افسانه‌هایمان، افسانه‌هامون△ (afsâne-hấyemân, afsâneấmun△)
2nd person plural (“your”)	افسانه‌تان، افسانه‌تون، افسانتون△ (afsâné-(y)etân, afsânátun△)	افسانه‌هایتان، افسانه‌هاتون△ (afsâne-hấyetân, afsâneấtun△)
3rd person plural (“their”)	افسانه‌شان، افسانه‌شون، افسانشون△ (afsâné-(y)ešân, afsânášun△)	افسانه‌هایشان، افسانه‌هاشون△ (afsâne-hấyešân, afsâneấšun△)

^△ Colloquial.

Derived terms

• افسانه‌ای (afsāna-ī / afsâne-i)
• افسانه‌جو (afsāna-jō / afsâne-ju)
• افسانه‌پرداز (afsāna-pardāz / afsâne-pardâz)
• افسانه‌گو (afsāna-gō / afsâne-gu)
• افسانوی (afsānawī / afsânevi)

Descendants

• → Armenian: ավսա̈նա̈ (avsänä)
• → Azerbaijani: əfsanə
• → Gujarati: અફસાના (aphasānā)
• → Hindustani:
  • Hindi: अफ़साना (afsānā)
  • Urdu: اَفْسانَہ (afsāna)
• → Kazakh: әпсана (äpsana)
• → Ottoman Turkish: افسانه (efsâne), فسانه (fesâne)
  • Turkish: efsane
• → Pashto: افسانه (afsāná)
• → Punjabi:

  Gurmukhi script: ਅਫ਼ਸਾਨਾ (afasānā), ਅਫਸਾਨਾ (aphasānā)

  Shahmukhi script: اَفْسانَہ (afsānah)

• → Uyghur: ئەپسانە (epsane)
• → Uzbek: afsona

Proper noun

افسانه • (afsâne)

1. a female given name, Afsaneh

References

• Durkin-Meisterernst, Desmond (2004), “ʾfsʾng”, in A Dictionary of Manichaean Middle Persian and Parthian (Corpus Fontium Manichaeorum; 3.1), Turnhout: Brepols