करुणा

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit करुणा (karuṇā).

Noun[edit]

करुणा (karuṇāf (Urdu spelling کرنا‎)

  1. compassion, pity, kindness, mercy
    महात्मा गाँधी प्रेम और करुणा के प्रतिरूप थे।
    mahātmā gāndhī prem aur karuṇā ke pratirūp the.
    Mahatma Gandhi was a model of love and compassion.

Declension[edit]

References[edit]

  • Hardev Bahri (accessed 10-21-2012), “Learners' Hindi-English Dictionary”, in (please provide the title of the work)[1]

Sanskrit[edit]

Alternative scripts[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

करुणा (karuṇāf

  1. pity, compassion

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of करुणा (karuṇā)
Singular Dual Plural
Nominative करुणा
karuṇā
करुणे
karuṇe
करुणाः
karuṇāḥ
Vocative करुणे
karuṇe
करुणे
karuṇe
करुणाः
karuṇāḥ
Accusative करुणाम्
karuṇām
करुणे
karuṇe
करुणाः
karuṇāḥ
Instrumental करुणया / करुणा¹
karuṇayā / karuṇā¹
करुणाभ्याम्
karuṇābhyām
करुणाभिः
karuṇābhiḥ
Dative करुणायै
karuṇāyai
करुणाभ्याम्
karuṇābhyām
करुणाभ्यः
karuṇābhyaḥ
Ablative करुणायाः
karuṇāyāḥ
करुणाभ्याम्
karuṇābhyām
करुणाभ्यः
karuṇābhyaḥ
Genitive करुणायाः
karuṇāyāḥ
करुणयोः
karuṇayoḥ
करुणानाम्
karuṇānām
Locative करुणायाम्
karuṇāyām
करुणयोः
karuṇayoḥ
करुणासु
karuṇāsu
Notes
  • ¹Vedic

References[edit]