केवल

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit केवल (kévala).

Adjective[edit]

केवल (keval) (Urdu spelling کیول)

  1. sole
  2. one and only

Adverb[edit]

केवल (keval) (Urdu spelling کیول)

  1. only
  2. solely
  3. merely

Synonyms[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *kéywelo- (alone). Cognate with Latin *cael (c.f. caelebs (single, unmarried)).

Pronunciation[edit]

Adverb[edit]

केवल (kévala)

  1. only, solely
  2. entirely, wholly, absolutely

Adjective[edit]

केवल (kévala)

  1. sole, alone, unmingled, excluding others

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of केवल
Nom. sg. केवलः (kevalaḥ)
Gen. sg. केवलस्य (kevalasya)
Singular Dual Plural
Nominative केवलः (kevalaḥ) केवलौ (kevalau) केवलाः (kevalāḥ)
Vocative केवल (kevala) केवलौ (kevalau) केवलाः (kevalāḥ)
Accusative केवलम् (kevalam) केवलौ (kevalau) केवलान् (kevalān)
Instrumental केवलेन (kevalena) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलैः (kevalaiḥ)
Dative केवलाय (kevalāya) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलेभ्यः (kevalebhyaḥ)
Ablative केवलात् (kevalāt) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलेभ्यः (kevalebhyaḥ)
Genitive केवलस्य (kevalasya) केवलयोः (kevalayoḥ) केवलानाम् (kevalānām)
Locative केवले (kevale) केवलयोः (kevalayoḥ) केवलेषु (kevaleṣu)
Feminine ā-stem declension of केवल
Nom. sg. केवला (kevalā)
Gen. sg. केवलायाः (kevalāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative केवला (kevalā) केवले (kevale) केवलाः (kevalāḥ)
Vocative केवले (kevale) केवले (kevale) केवलाः (kevalāḥ)
Accusative केवलाम् (kevalām) केवले (kevale) केवलाः (kevalāḥ)
Instrumental केवलया (kevalayā) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलाभिः (kevalābhiḥ)
Dative केवलायै (kevalāyai) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलाभ्यः (kevalābhyaḥ)
Ablative केवलायाः (kevalāyāḥ) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलाभ्यः (kevalābhyaḥ)
Genitive केवलायाः (kevalāyāḥ) केवलयोः (kevalayoḥ) केवलानाम् (kevalānām)
Locative केवलायाम् (kevalāyām) केवलयोः (kevalayoḥ) केवलासु (kevalāsu)
Neuter a-stem declension of केवल
Nom. sg. केवलम् (kevalam)
Gen. sg. केवलस्य (kevalasya)
Singular Dual Plural
Nominative केवलम् (kevalam) केवले (kevale) केवलानि (kevalāni)
Vocative केवल (kevala) केवले (kevale) केवलानि (kevalāni)
Accusative केवलम् (kevalam) केवले (kevale) केवलानि (kevalāni)
Instrumental केवलेन (kevalena) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलैः (kevalaiḥ)
Dative केवला (kevalā) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलेभ्यः (kevalebhyaḥ)
Ablative केवलात् (kevalāt) केवलाभ्याम् (kevalābhyām) केवलेभ्यः (kevalebhyaḥ)
Genitive केवलस्य (kevalasya) केवलयोः (kevalayoḥ) केवलानाम् (kevalānām)
Locative केवले (kevale) केवलयोः (kevalayoḥ) केवलेषु (kevaleṣu)

References[edit]

  • Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “kḗvala”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press

Descendants[edit]