वेत्ति

See also: वृत्ति and वृत्त

Sanskrit

Alternative scripts

ৱেত্তি (Assamese script)
ᬯᬾᬢ᭄ᬢᬶ (Balinese script)
বেত্তি (Bengali script)
𑰪𑰸𑰝𑰿𑰝𑰰 (Bhaiksuki script)
𑀯𑁂𑀢𑁆𑀢𑀺 (Brahmi script)
ဝေတ္တိ (Burmese script)
વેત્તિ (Gujarati script)
ਵੇਤ੍ਤਿ (Gurmukhi script)
𑌵𑍇𑌤𑍍𑌤𑌿 (Grantha script)
ꦮꦺꦠ꧀ꦠꦶ (Javanese script)
𑂫𑂵𑂞𑂹𑂞𑂱 (Kaithi script)
ವೇತ್ತಿ (Kannada script)
វេត្តិ (Khmer script)
ເວຕ຺ຕິ (Lao script)
വേത്തി (Malayalam script)
ᠸᡝᢠᢠᡳ (Manchu script)
𑘪𑘹𑘝𑘿𑘝𑘱 (Modi script)
ᠸᠧᢐᢐᠢ (Mongolian script)
𑧊𑧚𑦽𑧠𑦽𑧒 (Nandinagari script)
𑐰𑐾𑐟𑑂𑐟𑐶 (Newa script)
ଵେତ୍ତି (Odia script)
ꢮꢾꢡ꣄ꢡꢶ (Saurashtra script)
𑆮𑆼𑆠𑇀𑆠𑆴 (Sharada script)
𑖪𑖸𑖝𑖿𑖝𑖰 (Siddham script)
වෙත‍්ති (Sinhalese script)
𑩾𑩔𑩫 𑪙𑩫𑩑 (Soyombo script)
𑚦𑚲𑚙𑚶𑚙𑚮 (Takri script)
வேத்தி (Tamil script)
వేత్తి (Telugu script)
เวตฺติ (Thai script)
ཝེ་ཏྟི (Tibetan script)
𑒫𑒹𑒞𑓂𑒞𑒱 (Tirhuta script)
𑨭𑨄𑨙𑩇𑨙𑨁 (Zanabazar Square script)

Etymology

A secondary present verb from the perfect वेद (véda, “to know”), from Proto-Indo-European *wóyde.^[1]

Pronunciation

(Vedic) IPA^(key): /ʋɐ́jt.ti/, [ʋɐ́jt̚.ti]
(Classical Sanskrit) IPA^(key): /ʋeːt̪.t̪i/, [ʋeːt̪̚.t̪i]

Verb

वेत्ति॑ • (vétti) third-singular indicative (class 2, type P, present, root विद्)^[2]
See वेद

(with accusative, in older language also with genitive) to know, understand, perceive, learn, become or be acquainted with, be conscious of, have a correct notion of (RV. etc.)
(with infinitive) — to know how to

विद्धि यथा ― viddhi yathā ― know that

विद्यात् ― vidyāt ― one should know / it should be understood

य एवं वेद ― ya evaṃ veda ― who knows thus / who has this knowledge (Br.)
(usually in third-person plural, or with accusative and nominative with इति (iti)) to know, regard, consider as, take for, declare to be, call (Up., Mn., MBh. etc.)
तं स्थविरं विदुः ― taṃ sthaviraṃ viduḥ ― they consider or call him aged

राजर्षिरिति मां विदुः ― rājarṣir iti māṃ viduḥ ― they consider me a rājarṣi
(with genitive or accusative) to mind, notice, observe, remember (RV., ŚBr., MBh.)
(with accusative or genitive) to experience, feel (RV. etc.)
(with accusative) to wish to know, inquire about (RV., AV., Br.)
(in causative) to make known, announce, report, tell (ŚBr. etc.)
→ causative वेदयते (vedáyate), rarely वेदयति (vedáyati), aorist अवीविदत् (avīvidat), passive वेद्यते (vedyate)
to teach, explain (ŚāṅkhŚr.)
(with two accusatives) to recognize or regard as, take for (MBh., Kāv.)
to feel, experience (ŚBr., Mn.)
(in desiderative, with accusative) to wish to know or learn, inquire about (ŚBr. etc.)
→ desiderative of causative विवेदयिषु (vivedayiṣu), desiderative विविदिषति (vividiṣati) or विवित्सति (vivitsati), intensive वेविद्यते (vevidyate), वेवेत्ति (vevetti)

Conjugation

Present: वेत्ति॑ (vétti), वि॒त्ते (vitté)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	वेत्ति॑ vétti	वि॒त्तः vittáḥ	वि॒दन्ति॑ vidánti	वि॒त्ते vitté	वि॒दाते॑ vidā́te	वि॒दते॑ vidáte
Second	वेत्सि॑ vétsi	वि॒त्थः vittháḥ	वि॒त्थ vitthá	वि॒त्से vitsé	वि॒दाथे॑ vidā́the	वि॒द्ध्वे viddhvé
First	वेद्मि॑ védmi	वि॒द्वः vidváḥ	वि॒द्मः / वि॒द्मसि॑¹ vidmáḥ / vidmási¹	वि॒दे vidé	वि॒द्वहे॑ vidváhe	वि॒द्महे॑ vidmáhe
Imperative
Third	वेत्तु॑ véttu	वि॒त्ताम् vittā́m	वि॒दन्तु॑ vidántu	वि॒त्ताम् vittā́m	वि॒दाता॑म् vidā́tām	वि॒दता॑म् vidátām
Second	वि॒द्धि viddhí	वि॒त्तम् vittám	वि॒त्त vittá	वि॒त्स्व vitsvá	वि॒दाथा॑म् vidā́thām	वि॒द्ध्वम् viddhvám
First	वेदा॑नि védāni	वेदा॑व védāva	वेदा॑म védāma	वेदै॑ védai	वेदा॑वहै védāvahai	वेदा॑महै védāmahai
Optative/Potential
Third	वि॒द्यात् vidyā́t	वि॒द्याता॑म् vidyā́tām	वि॒द्युः vidyúḥ	वि॒दी॒त vidītá	वि॒दी॒याता॑म् vidīyā́tām	वि॒दी॒रन् vidīrán
Second	वि॒द्याः vidyā́ḥ	वि॒द्यात॑म् vidyā́tam	वि॒द्यात॑ vidyā́ta	वि॒दी॒थाः vidīthā́ḥ	वि॒दी॒याथा॑म् vidīyā́thām	वि॒दी॒ध्वम् vidīdhvám
First	वि॒द्याम् vidyā́m	वि॒द्याव॑ vidyā́va	वि॒द्याम॑ vidyā́ma	वि॒दी॒य vidīyá	वि॒दी॒वहि॑ vidīváhi	वि॒दी॒महि॑ vidīmáhi
Subjunctive
Third	वेद॑त् / वेद॑ति védat / védati	वेद॑तः védataḥ	वेद॑न् védan	वेद॑ते / वेदा॑तै védate / védātai	वेदै॑ते védaite	वेद॑न्त / वेदा॑न्तै védanta / védāntai
Second	वेदः॑ / वेद॑सि védaḥ / védasi	वेद॑थः védathaḥ	वेद॑थ védatha	वेद॑से / वेदा॑सै védase / védāsai	वेदै॑थे védaithe	वेद॑ध्वे / वेदा॑ध्वै védadhve / védādhvai
First	वेदा॑नि / वेदा॑ védāni / védā	वेदा॑व védāva	वेदा॑म védāma	वेदै॑ védai	वेदा॑वहै védāvahai	वेदा॑महै védāmahai
Participles
	वि॒दत् vidát			वि॒दा॒न vidāná
Notes	The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit. ¹Vedic

Imperfect: अवे॑त् (ávet), अवि॑त्त (ávitta)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	अवे॑त् ávet	अवि॑त्ताम् ávittām	अवि॑दन् / अवि॑दुः ávidan / áviduḥ	अवि॑त्त ávitta	अवि॑दाताम् ávidātām	अवि॑दत ávidata
Second	अवे॑त् ávet	अवि॑त्तम् ávittam	अवि॑त्त ávitta	अवि॑त्थाः ávitthāḥ	अवि॑दाथाम् ávidāthām	अवि॑द्ध्वम् áviddhvam
First	अवे॑दम् ávedam	अवि॑द्व ávidva	अवि॑द्म ávidma	अवि॑दि ávidi	अवि॑द्वहि ávidvahi	अवि॑द्महि ávidmahi

References

^ Mayrhofer, Manfred (1996), “VED”, in Etymologisches Wörterbuch des Altindoarischen [Etymological Dictionary of Old Indo-Aryan]‎^[1] (in German), volume 2, Heidelberg: Carl Winter Universitätsverlag, page 579: “dazu sekundäre Präsensformen wie AV + vettu”
^ Monier Williams (1899), “वेत्ति”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 963.