वेद

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit वेद (veda).

Pronunciation[edit]

Proper noun[edit]

वेद (vedm

  1. (Hinduism) the Veda (holy works of Hinduism)

Declension[edit]

Declension of वेद
Singular Plural
Direct वेद (ved) वेद (ved)
Oblique वेद (ved) वेदों (vedõ)
Vocative वेद (ved) वेदो (vedo)

Sanskrit[edit]

Alternative forms[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

From class-1 dhatu √vid, lemma वेत्ति (vetti, to know, understand), itself from Proto-Indo-European *weyd-.

Noun[edit]

वेद (védam

  1. knowledge, true or sacred knowledge or lore, knowledge of ritual
    • RV 8.19.5b
      यः समिधा य आहुती यो वेदेन ददाश मर्तो अग्नये ।
      यो नमसा सवध्वरः ॥
      yaḥ samidhā ya āhutī yo vedena dadāśa marto aghnaye ।
      yo namasā svadhvaraḥ ।।
      The mortal who hath ministered to Agni with oblation, fuel, ritual lore,
      And reverence, skilled in sacrifice.
  2. Veda
  3. Name of the number "four"
  4. feeling, perception
  5. = वृत्त (vṛtta) (v.l. वित्त (vitta))
Declension[edit]
Masculine a-stem declension of वेद (véda)
Singular Dual Plural
Nominative वेदः
védaḥ
वेदौ
védau
वेदाः / वेदासः¹
védāḥ / védāsaḥ¹
Vocative वेद
véda
वेदौ
védau
वेदाः / वेदासः¹
védāḥ / védāsaḥ¹
Accusative वेदम्
védam
वेदौ
védau
वेदान्
védān
Instrumental वेदेन
védena
वेदाभ्याम्
védābhyām
वेदैः / वेदेभिः¹
védaiḥ / védebhiḥ¹
Dative वेदाय
védāya
वेदाभ्याम्
védābhyām
वेदेभ्यः
védebhyaḥ
Ablative वेदात्
védāt
वेदाभ्याम्
védābhyām
वेदेभ्यः
védebhyaḥ
Genitive वेदस्य
védasya
वेदयोः
védayoḥ
वेदानाम्
védānām
Locative वेदे
véde
वेदयोः
védayoḥ
वेदेषु
védeṣu
Notes
  • ¹Vedic

Etymology 2[edit]

From the root √vid.

Noun[edit]

वेद (vedam

  1. finding, obtaining, acquisition
    सुवेद (su-veda)easy to be found or obtained
Declension[edit]
Masculine a-stem declension of वेद (veda)
Singular Dual Plural
Nominative वेदः
vedaḥ
वेदौ
vedau
वेदाः / वेदासः¹
vedāḥ / vedāsaḥ¹
Vocative वेद
veda
वेदौ
vedau
वेदाः / वेदासः¹
vedāḥ / vedāsaḥ¹
Accusative वेदम्
vedam
वेदौ
vedau
वेदान्
vedān
Instrumental वेदेन
vedena
वेदाभ्याम्
vedābhyām
वेदैः / वेदेभिः¹
vedaiḥ / vedebhiḥ¹
Dative वेदाय
vedāya
वेदाभ्याम्
vedābhyām
वेदेभ्यः
vedebhyaḥ
Ablative वेदात्
vedāt
वेदाभ्याम्
vedābhyām
वेदेभ्यः
vedebhyaḥ
Genitive वेदस्य
vedasya
वेदयोः
vedayoḥ
वेदानाम्
vedānām
Locative वेदे
vede
वेदयोः
vedayoḥ
वेदेषु
vedeṣu
Notes
  • ¹Vedic

Etymology 3[edit]

Perhaps connected with √ve (to weave or bind together).

Noun[edit]

वेद (vedám

  1. a tuft or bunch of strong grass (कुश (kuśa) or मुञ्ज (muñja)) made into a broom (and used for sweeping, making up the sacrificial fire etc., in rites)
Declension[edit]
Masculine a-stem declension of वेद (vedá)
Singular Dual Plural
Nominative वेदः
vedáḥ
वेदौ
vedaú
वेदाः / वेदासः¹
vedā́ḥ / vedā́saḥ¹
Vocative वेद
véda
वेदौ
védau
वेदाः / वेदासः¹
védāḥ / védāsaḥ¹
Accusative वेदम्
vedám
वेदौ
vedaú
वेदान्
vedā́n
Instrumental वेदेन
vedéna
वेदाभ्याम्
vedā́bhyām
वेदैः / वेदेभिः¹
vedaíḥ / vedébhiḥ¹
Dative वेदाय
vedā́ya
वेदाभ्याम्
vedā́bhyām
वेदेभ्यः
vedébhyaḥ
Ablative वेदात्
vedā́t
वेदाभ्याम्
vedā́bhyām
वेदेभ्यः
vedébhyaḥ
Genitive वेदस्य
vedásya
वेदयोः
vedáyoḥ
वेदानाम्
vedā́nām
Locative वेदे
vedé
वेदयोः
vedáyoḥ
वेदेषु
vedéṣu
Notes
  • ¹Vedic

Etymology 4[edit]

Proper noun[edit]

वेद (Vedam

  1. Name of a pupil of आयोद (āyoda).

References[edit]