स्वर

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Hindi Wikipedia has an article on:
Wikipedia hi

Etymology[edit]

From Sanskrit स्वर (svára).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

स्वर (svarm (Urdu spelling سور)

  1. voice, sound
    उसने ऊँचे स्वर से गाया
    He sang in a loud voice.
  2. (music): note, tune
    उसने बहुत तीक्ष्ण स्वर निकाला
    He hit a very shrill note.
  3. (grammar) vowel
    अ इ उ स्वर हैं, क प म व्यंजन हैं
    A, i, and u are vowels; ka, pa, ma are consonants.

Declension[edit]

Declension of स्वर
singular plural
direct स्वर (svar) स्वर (svar)
oblique स्वर (svar) स्वरों (svarõ)
vocative स्वर (svar) स्वरो (svaro)

Antonyms[edit]

References[edit]

  • Bahri, Hardev (1989), “स्वर”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

स्वर (sváram

  1. sound, noise
  2. voice
  3. tone in recitation
  4. accent in Sanskrit
  5. a note of the musical scale (of which seven [rarely six or eight] are enumerated)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of स्वर
Nom. sg. स्वरः (svaraḥ)
Gen. sg. स्वरस्य (svarasya)
Singular Dual Plural
Nominative स्वरः (svaraḥ) स्वरौ (svarau) स्वराः (svarāḥ)
Vocative स्वर (svara) स्वरौ (svarau) स्वराः (svarāḥ)
Accusative स्वरम् (svaram) स्वरौ (svarau) स्वरान् (svarān)
Instrumental स्वरेण (svareṇa) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरैः (svaraiḥ)
Dative स्वराय (svarāya) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरेभ्यः (svarebhyaḥ)
Ablative स्वरात् (svarāt) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरेभ्यः (svarebhyaḥ)
Genitive स्वरस्य (svarasya) स्वरयोः (svarayoḥ) स्वराणाम् (svarāṇām)
Locative स्वरे (svare) स्वरयोः (svarayoḥ) स्वरेषु (svareṣu)

Descendants[edit]

Noun[edit]

स्वर (svarám

  1. sound, noise
  2. voice
  3. tone in recitation
  4. accent in Sanskrit
  5. a note of the musical scale (of which seven [rarely six or eight] are enumerated)
  6. a symbolical expression for the number "seven"
  7. (phonetics) a vowel
  8. air breathed through the nostrils
  9. a musical note

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of स्वर
Nom. sg. स्वरः (svaraḥ)
Gen. sg. स्वरस्य (svarasya)
Singular Dual Plural
Nominative स्वरः (svaraḥ) स्वरौ (svarau) स्वराः (svarāḥ)
Vocative स्वर (svara) स्वरौ (svarau) स्वराः (svarāḥ)
Accusative स्वरम् (svaram) स्वरौ (svarau) स्वरान् (svarān)
Instrumental स्वरेण (svareṇa) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरैः (svaraiḥ)
Dative स्वराय (svarāya) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरेभ्यः (svarebhyaḥ)
Ablative स्वरात् (svarāt) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरेभ्यः (svarebhyaḥ)
Genitive स्वरस्य (svarasya) स्वरयोः (svarayoḥ) स्वराणाम् (svarāṇām)
Locative स्वरे (svare) स्वरयोः (svarayoḥ) स्वरेषु (svareṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1285