อังกฤษ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Thai[edit]

Etymology[edit]

From the spelling of French anglais or Anglais.

Pronunciation[edit]

Orthographic อังกฤษ
ɒ ạ ŋ k ṛ ʂ
Phonemic อัง-กฺริด
ɒ ạ ŋ – k ̥ r i ɗ
Paiboon ang-grìt
(Bangkok) IPA(key) /ʔäŋ˧.krit̚˨˩/
Audio

Adjective[edit]

อังกฤษ ‎(ang-grìt)

  1. English
    ภาษาอังกฤษ  ―  paa-sǎa ang-grìt   ―  English (language)
  2. British

Proper noun[edit]

อังกฤษ ‎(ang-grìt)

  1. England
  2. Great Britain
    ประเทศอังกฤษ  ―  bprà-têet ang-grìt   ―  Great Britain (country)
    ชาวอังกฤษ  ―  chaao ang-grìt   ―  English, British (person)
    คนอังกฤษ  ―  kon ang-grìt   ―  English, British (person)