aandrukken
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]aandrukken
- (transitive) to press in order to flatten or make something settle
Inflection
[edit]Conjugation of aandrukken (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aandrukken | |||
past singular | drukte aan | |||
past participle | aangedrukt | |||
infinitive | aandrukken | |||
gerund | aandrukken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | druk aan | drukte aan | aandruk | aandrukte |
2nd person sing. (jij) | drukt aan, druk aan2 | drukte aan | aandrukt | aandrukte |
2nd person sing. (u) | drukt aan | drukte aan | aandrukt | aandrukte |
2nd person sing. (gij) | drukt aan | drukte aan | aandrukt | aandrukte |
3rd person singular | drukt aan | drukte aan | aandrukt | aandrukte |
plural | drukken aan | drukten aan | aandrukken | aandrukten |
subjunctive sing.1 | drukke aan | drukte aan | aandrukke | aandrukte |
subjunctive plur.1 | drukken aan | drukten aan | aandrukken | aandrukten |
imperative sing. | druk aan | |||
imperative plur.1 | drukt aan | |||
participles | aandrukkend | aangedrukt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |