afbouwen
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
afbouwen
Inflection
Conjugation of afbouwen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | afbouwen | |||
past singular | bouwde af | |||
past participle | afgebouwd | |||
infinitive | afbouwen | |||
gerund | afbouwen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | bouw af | bouwde af | afbouw | afbouwde |
2nd person sing. (jij) | bouwt af, bouw af2 | bouwde af | afbouwt | afbouwde |
2nd person sing. (u) | bouwt af | bouwde af | afbouwt | afbouwde |
2nd person sing. (gij) | bouwt af | bouwde af | afbouwt | afbouwde |
3rd person singular | bouwt af | bouwde af | afbouwt | afbouwde |
plural | bouwen af | bouwden af | afbouwen | afbouwden |
subjunctive sing.1 | bouwe af | bouwde af | afbouwe | afbouwde |
subjunctive plur.1 | bouwen af | bouwden af | afbouwen | afbouwden |
imperative sing. | bouw af | |||
imperative plur.1 | bouwt af | |||
participles | afbouwend | afgebouwd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |