aftroeven

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From af +‎ troeven.

Verb[edit]

aftroeven

  1. (transitive) to score off, to achieve success over

Inflection[edit]

Inflection of aftroeven (weak, separable)
infinitive aftroeven
past singular troefde af
past participle afgetroefd
infinitive aftroeven
gerund aftroeven n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular troef af troefde af aftroef aftroefde
2nd person sing. (jij) troeft af troefde af aftroeft aftroefde
2nd person sing. (u) troeft af troefde af aftroeft aftroefde
2nd person sing. (gij) troeft af troefde af aftroeft aftroefde
3rd person singular troeft af troefde af aftroeft aftroefde
plural troeven af troefden af aftroeven aftroefden
subjunctive sing.1 troeve af troefde af aftroeve aftroefde
subjunctive plur.1 troeven af troefden af aftroeven aftroefden
imperative sing. troef af
imperative plur.1 troeft af
participles aftroevend afgetroefd
1) Archaic.

Anagrams[edit]