bezweren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

be- +‎ zweren

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

bezweren (past singular bezwoer, past participle bezworen)

  1. to control, to subdue
  2. to enchant, to cast a spell over

Conjugation[edit]

Inflection of bezweren (strong, prefixed)
infinitive bezweren
past singular bezwoer
past participle bezworen
infinitive bezweren
gerund bezweren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular bezweer bezwoer
2nd person sing. (jij) bezweert bezwoer
2nd person sing. (u) bezweert bezwoer
2nd person sing. (gij) bezweert bezwoert
3rd person singular bezweert bezwoer
plural bezweren bezwoeren
subjunctive sing.1 bezwere bezwoere
subjunctive plur.1 bezweren bezwoeren
imperative sing. bezweer
imperative plur.1 bezweert
participles bezwerend bezworen
1) Archaic.