bijpraten
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
bijpraten
- (intransitive, transitive) to catch up, to get (someone) up to date about the latest developments
Inflection
Conjugation of bijpraten (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | bijpraten | |||
past singular | praatte bij | |||
past participle | bijgepraat | |||
infinitive | bijpraten | |||
gerund | bijpraten n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | praat bij | praatte bij | bijpraat | bijpraatte |
2nd person sing. (jij) | praat bij | praatte bij | bijpraat | bijpraatte |
2nd person sing. (u) | praat bij | praatte bij | bijpraat | bijpraatte |
2nd person sing. (gij) | praat bij | praatte bij | bijpraat | bijpraatte |
3rd person singular | praat bij | praatte bij | bijpraat | bijpraatte |
plural | praten bij | praatten bij | bijpraten | bijpraatten |
subjunctive sing.1 | prate bij | praatte bij | bijprate | bijpraatte |
subjunctive plur.1 | praten bij | praatten bij | bijpraten | bijpraatten |
imperative sing. | praat bij | |||
imperative plur.1 | praat bij | |||
participles | bijpratend | bijgepraat | ||
1) Archaic. |