doodbliksemen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈdoːdblɪksəmə(n)/

Etymology[edit]

From dood +‎ bliksemen.

Verb[edit]

doodbliksemen

  1. (transitive) to kill by lightning
  2. (transitive) to kill by electricity, a powerful flash of light, or anything else resembling lightning

Inflection[edit]

Inflection of doodbliksemen (weak, separable)
infinitive doodbliksemen
past singular bliksemde dood
past participle doodgebliksemd
infinitive doodbliksemen
gerund doodbliksemen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular bliksem dood bliksemde dood doodbliksem doodbliksemde
2nd person sing. (jij) bliksemt dood bliksemde dood doodbliksemt doodbliksemde
2nd person sing. (u) bliksemt dood bliksemde dood doodbliksemt doodbliksemde
2nd person sing. (gij) bliksemt dood bliksemde dood doodbliksemt doodbliksemde
3rd person singular bliksemt dood bliksemde dood doodbliksemt doodbliksemde
plural bliksemen dood bliksemden dood doodbliksemen doodbliksemden
subjunctive sing.1 blikseme dood bliksemde dood doodblikseme doodbliksemde
subjunctive plur.1 bliksemen dood bliksemden dood doodbliksemen doodbliksemden
imperative sing. bliksem dood
imperative plur.1 bliksemt dood
participles doodbliksemend doodgebliksemd
1) Archaic.