fáisc

Irish

Etymology

From Middle Irish fáiscid, from Old Irish *fáiscid, from Proto-Celtic *wādsketi. Related to Welsh gwasgu and Breton gwaskañ. Ultimately from Proto-Indo-European *wedʰh₁- (“to thrust”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈfˠɑːʃc/, /ˈfˠaːʃc/

Verb

fáisc (present analytic fáisceann, future analytic fáiscfidh, verbal noun fáscadh, past participle fáiscthe)

1. to squeeze, compress
   • 1939, Peig Sayers, “Inghean an Cheannaidhe”, in Marie-Louise Sjoestedt, Description d’un parler irlandais de Kerry (Bibliothèque de l'École des Hautes Études; 270) (overall work in French), Paris: Librairie Honoré Champion, page 198:

     Do riug sé lomabharróg uirthi agus d’fháisc le n‑a chroidhe í agus do thug deocha póg di: “Tá an méid sin déanta go h‑anamhaith agat, a Mháire”, ar seisean.

     He gave her a tight hug and squeezed her to his heart and gave her a smothering of kisses: “You have done so much very well, Máire,” he said.

2. to wring, press
3. to bind closely, tighten
4. to extort
5. (with ar) to dress oneself hurriedly
6. (with ar) to press on, towards, attack
7. (sailing) to brace

Conjugation

Conjugation of fáisc (first conjugation – A)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	fáiscim	fáisceann tú; fáiscir†	fáisceann sé, sí	fáiscimid; fáisceann muid	fáisceann sibh	fáisceann siad; fáiscid†	a fháisceann; a fháisceas	fáisctear
past	d'fháisc mé; d'fháisceas / fháisc mé‡; fháisceas‡	d'fháisc tú; d'fháiscis / fháisc tú‡; fháiscis‡	d'fháisc sé, sí / fháisc sé, sí‡	d'fháisceamar; d'fháisc muid / fháisceamar‡; fháisc muid‡	d'fháisc sibh; d'fháisceabhair / fháisc sibh‡; fháisceabhair‡	d'fháisc siad; d'fháisceadar / fháisc siad‡; fháisceadar‡	a d'fháisc	fáisceadh
past habitual	d'fháiscinn / fáiscinn‡	d'fháiscteá / fáiscteá‡	d'fháisceadh sé, sí / fáisceadh sé, sí‡	d'fháiscimis; d'fháisceadh muid / fáiscimis‡; fáisceadh muid‡	d'fháisceadh sibh / fáisceadh sibh‡	d'fháiscidís; d'fháisceadh siad / fáiscidís‡; fáisceadh siad‡	a d'fháisceadh	d'fháisctí / fáisctí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	fáiscfidh mé; fáiscfead	fáiscfidh tú; fáiscfir†	fáiscfidh sé, sí	fáiscfimid; fáiscfidh muid	fáiscfidh sibh	fáiscfidh siad; fáiscfid†	a fháiscfidh; a fháiscfeas	fáiscfear
conditional	d'fháiscfinn / fáiscfinn‡	d'fháiscfeá / fáiscfeá‡	d'fháiscfeadh sé, sí / fáiscfeadh sé, sí‡	d'fháiscfimis; d'fháiscfeadh muid / fáiscfimis‡; fáiscfeadh muid‡	d'fháiscfeadh sibh / fáiscfeadh sibh‡	d'fháiscfidís; d'fháiscfeadh siad / fáiscfidís‡; fáiscfeadh siad‡	a d'fháiscfeadh	d'fháiscfí / fáiscfí‡
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go bhfáisce mé; go bhfáiscead†	go bhfáisce tú; go bhfáiscir†	go bhfáisce sé, sí	go bhfáiscimid; go bhfáisce muid	go bhfáisce sibh	go bhfáisce siad; go bhfáiscid†	—	go bhfáisctear
past	dá bhfáiscinn	dá bhfáiscteá	dá bhfáisceadh sé, sí	dá bhfáiscimis; dá bhfáisceadh muid	dá bhfáisceadh sibh	dá bhfáiscidís; dá bhfáisceadh siad	—	dá bhfáisctí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	fáiscim	fáisc	fáisceadh sé, sí	fáiscimis	fáiscigí; fáiscidh†	fáiscidís	—	fáisctear
past participle	fáiscthe
verbal noun	fáscadh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of fáisc

radical	lenition	eclipsis
fáisc	fháisc	bhfáisc

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• Ó Dónaill, Niall (1977), “fáisc”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN