formatteren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

formatteren ‎(past singular formatteerde, past participle geformatteerd)

  1. (computing) to format

Conjugation[edit]

Inflection of formatteren (weak)
infinitive formatteren
past singular formatteerde
past participle geformatteerd
infinitive formatteren
gerund formatteren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular formatteer formatteerde
2nd person sing. (jij) formatteert formatteerde
2nd person sing. (u) formatteert formatteerde
2nd person sing. (gij) formatteert formatteerde
3rd person singular formatteert formatteerde
plural formatteren formatteerden
subjunctive sing.1 formattere formatteerde
subjunctive plur.1 formatteren formatteerden
imperative sing. formatteer
imperative plur.1 formatteert
participles formatterend geformatteerd
1) Archaic.