leita

See also: leitä

Faroese

Etymology

From Old Norse leita, from Proto-Germanic *wlaitōną.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈlaiːta/
• Rhymes: -aiːta
• Homophone: leitað

Verb

leita (third person singular past indicative leitaði, third person plural past indicative leitaðu, supine leitað)

1. to seek, to search

Conjugation

Conjugation of leita (group v-30)

infinitive	leita
supine	leitað
	present	past
first singular	leiti	leitaði
second singular	leitar	leitaði
third singular	leitar	leitaði
plural	leita	leitaðu
participle (a6)1	leitandi	leitaður
	imperative
singular	leita!
plural	leitið!

¹Only the past participle being declined.

Icelandic

Etymology

From Old Norse leita.

Pronunciation

• Rhymes: -eiːta

Verb

leita (weak verb, third-person singular past indicative leitaði, supine leitað)

1. to seek, to search, to look for [with genitive or að]

   Afsakið, en ég er að leita að Hallgrímskirkju.

   Excuse me, I'm looking for Hallgrímskirkja.

   Þú ættir að leita læknis, þú lítur ekki vel út.

   You should consult a doctor. You don't look well.

   Ég ákvað að leita til miðils til að tala við vin minn sem dó.

   I decided to turn to a psychic to talk to my friend who died.

Conjugation

leita – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að leita
supine sagnbót		leitað
present participle lýsingarháttur nútíðar		leitandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	leita	leitaði		leiti	leitaði
	þú	leitar	leitaðir		leitir	leitaðir
	hann, hún, það	leitar	leitaði		leiti	leitaði
plural	við	leitum	leituðum		leitum	leituðum
	þið	leitið	leituðuð		leitið	leituðuð
	þeir, þær, þau	leita	leituðu		leiti	leituðu
		imperative boðháttur
singular	þú	leita (þú), leitaðu
plural	þið	leitið (þið), leitiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

leitast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að leitast
supine sagnbót		leitast
present participle lýsingarháttur nútíðar		leitandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	leitast	leitaðist		leitist	leitaðist
	þú	leitast	leitaðist		leitist	leitaðist
	hann, hún, það	leitast	leitaðist		leitist	leitaðist
plural	við	leitumst	leituðumst		leitumst	leituðumst
	þið	leitist	leituðust		leitist	leituðust
	þeir, þær, þau	leitast	leituðust		leitist	leituðust
		imperative boðháttur
singular	þú	leitast (þú), leitastu
plural	þið	leitist (þið), leitisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

leitaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	leitaður	leituð	leitað	leitaðir	leitaðar	leituð
accusative (þolfall)	leitaðan	leitaða	leitað	leitaða	leitaðar	leituð
dative (þágufall)	leituðum	leitaðri	leituðu	leituðum	leituðum	leituðum
genitive (eignarfall)	leitaðs	leitaðrar	leitaðs	leitaðra	leitaðra	leitaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	leitaði	leitaða	leitaða	leituðu	leituðu	leituðu
accusative (þolfall)	leitaða	leituðu	leitaða	leituðu	leituðu	leituðu
dative (þágufall)	leitaða	leituðu	leitaða	leituðu	leituðu	leituðu
genitive (eignarfall)	leitaða	leituðu	leitaða	leituðu	leituðu	leituðu

Derived terms

• leita á
• leita eftir
• leita fyrir sér
• leita hófanna hjá
• leita til
• leitast
• leitast við

Related terms

• leit

Norwegian Bokmål

Alternative forms

• leitet
• leitte (simple past)
• lette (simple past)
• leitt (past participle)
• lett (past participle)

Verb

leita

1. inflection of leite:
   1. simple past
   2. past participle

Norwegian Nynorsk

Alternative forms

• leite

Etymology

From Old Norse leita. Akin to obsolete dialectal English lait.

Pronunciation

• IPA^(key): /²lɛɪːta/

Verb

leita (present tense leitar or leiter, past tense leita or leitte, past participle leita or leitt, present participle leitande, imperative leit)

1. to search

Related terms

• leit (noun)

See also

• lete (Bokmål)

References

• “leita” in The Nynorsk Dictionary.

Old Norse

Etymology

From Proto-Germanic *wlaitōną.

Verb

leita (singular past indicative leitaði, plural past indicative leitaðu, past participle leitaðr)

1. to seek, to search

Conjugation

Conjugation of leita — active (weak class 2)

infinitive	leita
present participle	leitandi
past participle	leitaðr
	indicative			subjunctive
	present	past		present	past
1st person singular	leita	leitaða		leita	leitaða
2nd person singular	leitar	leitaðir		leitir	leitaðir
3rd person singular	leitar	leitaði		leiti	leitaði
1st person plural	leitum	leituðum		leitim	leitaðim
2nd person plural	leitið	leituðuð		leitið	leitaðið
3rd person plural	leita	leituðu		leiti	leitaði
imperative	present
2nd person singular	leita
1st person plural	leitum
2nd person plural	leitið

Conjugation of leita — mediopassive (weak class 2)

infinitive	leitask
present participle	leitandisk
past participle	leitazk
	indicative			subjunctive
	present	past		present	past
1st person singular	leitumk	leituðumk		leitumk	leituðumk
2nd person singular	leitask	leitaðisk		leitisk	leitaðisk
3rd person singular	leitask	leitaðisk		leitisk	leitaðisk
1st person plural	leitumsk	leituðumsk		leitimsk	leitaðimsk
2nd person plural	leitizk	leituðuzk		leitizk	leitaðizk
3rd person plural	leitask	leituðusk		leitisk	leitaðisk
imperative	present
2nd person singular	leitask
1st person plural	leitumsk
2nd person plural	leitizk

Descendants

• Icelandic: leita
• Faroese: leita
• Norwegian Nynorsk: leita
  • → Norwegian Bokmål: leite
• Elfdalian: lieta
• Danish: lede
  • Norwegian Bokmål: lete
• Old Swedish: lēta
  • Swedish: leta

Portuguese

Pronunciation

 

• (Brazil) IPA^(key): /ˈlej.tɐ/ [ˈleɪ̯.tɐ]

• (Brazil) IPA^(key): /ˈlej.tɐ/ [ˈleɪ̯.tɐ]
  • (Southern Brazil) IPA^(key): /ˈlej.ta/ [ˈleɪ̯.ta]

 

• (Portugal) IPA^(key): /ˈlɐj.tɐ/

• (Portugal) IPA^(key): /ˈlɐj.tɐ/
  • (Northern Portugal) IPA^(key): /ˈlej.tɐ/
  • (Central Portugal) IPA^(key): /ˈlej.tɐ/
  • (Southern Portugal) IPA^(key): /ˈle.tɐ/

• Hyphenation: lei‧ta

Etymology 1

Noun

leita f (plural leitas)

1. milt (fish semen)

   Synonym: láctea

Etymology 2

Verb

leita

1. inflection of leitar:
   1. third-person singular present indicative
   2. second-person singular imperative

Further reading

• “leita”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026