medence

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hungarian[edit]

Etymology[edit]

From a Slavic language, compare medenica.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈmɛdɛnt͡sɛ/
  • (file)
  • Hyphenation: me‧den‧ce

Noun[edit]

medence ‎(plural medencék)

  1. basin
  2. swimming pool
  3. pelvis

Declension[edit]

Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony)
singular plural
nominative medence medencék
accusative medencét medencéket
dative medencének medencéknek
instrumental medencével medencékkel
causal-final medencéért medencékért
translative medencévé medencékké
terminative medencéig medencékig
essive-formal medenceként medencékként
essive-modal
inessive medencében medencékben
superessive medencén medencéken
adessive medencénél medencéknél
illative medencébe medencékbe
sublative medencére medencékre
allative medencéhez medencékhez
elative medencéből medencékből
delative medencéről medencékről
ablative medencétől medencéktől
Possessive forms of medence
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. medencém medencéim
2nd person sing. medencéd medencéid
3rd person sing. medencéje medencéi
1st person plural medencénk medencéink
2nd person plural medencétek medencéitek
3rd person plural medencéjük medencéik

Derived terms[edit]