muteren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

muteren ‎(past singular muteerde, past participle gemuteerd)

  1. to mutate

Conjugation[edit]

Inflection of muteren (weak)
infinitive muteren
past singular muteerde
past participle gemuteerd
infinitive muteren
gerund muteren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular muteer muteerde
2nd person sing. (jij) muteert muteerde
2nd person sing. (u) muteert muteerde
2nd person sing. (gij) muteert muteerde
3rd person singular muteert muteerde
plural muteren muteerden
subjunctive sing.1 mutere muteerde
subjunctive plur.1 muteren muteerden
imperative sing. muteer
imperative plur.1 muteert
participles muterend gemuteerd
1) Archaic.